Uzasadnienie
K. [...] L. wniosła w dniu 6 lutego 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę (pismo z dnia 29 stycznia 2014 r.) na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Pile z dnia [...] grudnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie specjalnego zasiłku opiekuńczego.
Postanowieniem z dnia 20 marca 2014 r. Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. – dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz.U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W piśmie procesowym z dnia 23 maja 2014 r. strona cofnęła skargę, używając zwrotu "proszę o wycofanie wniosku o specjalny zasiłek opiekuńczy sygn. akt II SA/Po 265/14".
Postanowieniem z dnia 2 czerwca 2014 r. Sąd podjął postępowanie z urzędu. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą II SA/Po 583/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie cofnięcie skargi nie może być uznane za niedopuszczalne w rozumieniu przepisu art. 60 p.p.s.a., a rezygnacja strony z poddania ocenie sądowej zaskarżonego aktu leży w wiązce jej uprawnień procesowych. W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i 2 p.p.s.a., jak też Sąd orzekł w sentencji postanowienia.
/-/ Wiesława Batorowicz