Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 12 października 2016 r., sygn. akt II SA/Po 589/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę K. K. na opisaną powyżej decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 22 czerwca 2016 r. w przedmiocie zasiłku celowego. Odpis powyższego wyroku wraz z uzasadnieniem i pouczeniem odnośnie do trybu i terminu zaskarżenia tego orzeczenia został doręczony skarżącemu w dniu 7 listopada 2016 r.
Własnoręcznie sporządzonym i podpisanym pismem z dnia 14 listopada 2016 r., zatytułowanym "Odwołanie od wyroku z dnia 12.10.16 r. II SA/Po 589/16", skarżący wniósł skargę kasacyjną od powyższego wyroku. Do pisma skarżący załączył fotokopie szeregu dokumentów - w jego ocenie - związanych ze sprawą.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skargę kasacyjną złożoną przez K. K. należało uznać za niedopuszczalną.
Skarga kasacyjna, jakkolwiek wniesiona w ustawowym terminie, to jednak pomimo pouczenia została sporządzona osobiście przez skarżącego i tym samym nie odpowiada wymogom określonym w art. 175 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t. j. Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.). Zgodnie z tym przepisem skarga kasacyjna powinna być sporządzona przez adwokata lub radcę prawnego. Wyjątki od tej zasady dotyczą enumeratywnie wymienionych kategorii podmiotów, posiadających specjalistyczną wiedzę prawniczą z racji wykonywanego zawodu lub pełnionej funkcji (art. 175 § 2 p.p.s.a.).
Zgodnie z utrwalonym orzecznictwem wniesienie skargi kasacyjnej sporządzonej przez osobę, która nie ma kwalifikacji wymienionych w art. 175 § 1 powyższej ustawy, nie jest brakiem formalnym podlegającym usunięciu, ale brakiem uzasadniającym odrzucenie skargi kasacyjnej (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 28 stycznia 2004 r., FSK [...], – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tej sytuacji, skargę kasacyjną sporządzoną osobiście przez K. K., który nie wykazał, że jest podmiotem uprawnionym do jej samodzielnego sporządzenia, należało uznać za niedopuszczalną i odrzucić na podstawie art. 178 w zw. z art. 175 § 1 p.p.s.a.
Stąd postanowiono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ D. Rzyminiak – Owczarczak