Uzasadnienie
Na podstawie art. 154 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skarżący A.W. złożył w dniu 7 sierpnia 2006r. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Wniósł o wymierzenie Państwowemu Wojewódzkiemu Inspektorowi Sanitarnemu w P. grzywny wobec niewykonania punktu I wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1116/05).
W odpowiedzi na skargę z dnia 19 września 2006r. Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. wskazał, że wyrok został wykonany w punkcie II poprzez zwrócenie skarżącemu, w dniu 13 lipca 2006r., zasądzonych kosztów postępowania. Dlatego, zdaniem organu, uznać należy, że wniesienie skargi w dniu 9 sierpnia 2006r., tj. po wykonaniu punktu II wyroku, jest bezzasadne.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1116/05) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu uchylił postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. z dnia [...] lipca 2003r. nr [...] w przedmiocie uzgodnień sanitarnych w sprawie zagospodarowania przestrzennego. Taka sytuacja, w ocenie Sądu, powoduje, że organ drugiej instancji powinien w terminie ustalonym w kodeksie postępowania administracyjnego (art. 35 § 3) zakończyć ponowne postępowanie odwoławcze przez wydanie aktu administracyjnego. W zakreślonym terminie Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. nie wydał nowego rozstrzygnięcia w sprawie. Nie został zatem wykonany powołany wyrok z dnia 5 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1116/05).
Na marginesie warto zaznaczyć, że Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. załatwił sprawę po wniesieniu skargi, tj. po 8 sierpnia 2006r.
Postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2006r. nr [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w P. wpierw odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w S. z dnia [...] marca 2003r. nr [...]., a następnie, w dniu [...] sierpnia 2006r., wydał postanowienie, którym stwierdził niedopuszczalność odwołania.
Zważyć należy, iż stosownie do art. 154 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) wykonanie wyroku lub załatwienie sprawy po wniesieniu skargi na niewykonanie wyroku, nie stanowi podstawy do umorzenia postępowania lub oddalenia skargi.
Skarżący – pismem z dnia 1 lipca 2006r. – wezwał Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. do wykonania wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 5 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1116/05) na podstawie art. 154 p.p.s.a. (k. 7 akt sądowych). Spełniony został zatem procesowy warunek dopuszczalności skargi w tym zakresie określony w art. 154 § 1 p.p.s.a.
Zdaniem Sądu niesłuszne jest stanowisko organu, iż wyrok wykonano poprzez zwrócenie skarżącemu kosztów sądowych. Wyrokiem z dnia 5 grudnia 2005r. (sygn. akt II SA/Po 1116/05) Sąd w punkcie I sentencji - uchylił zaskarżone postanowienie, w punkcie II – zasądził od Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w P. na rzecz skarżącego kwotę 10 zł tytułem zwrotu kosztów sądowych, w punkcie III – określił, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. Zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ppkt "c" p.p.s.a. rozstrzygnięcie merytoryczne w sprawie zostało zawarte w punkcie II wyroku. Jak wskazano powyżej w części tej wyrok nie został wykonany. Orzeczenie zaś o kosztach sądowych stanowi jedynie konieczny element wyroku w razie uwzględnienia skargi (art. 200 p.p.s.a.). Nie może być zatem traktowane jako samodzielne rozstrzygnięcie w sprawie. Wykonanie wyroku w części dotyczącej kosztów sądowych, bez wykonania go co do meritum, nie może być uznane za wykonanie wyroku.
Wobec powyższego Sąd uznał skargę A.W. za zasadną.
Orzekając o grzywnie – na podstawie art. 156 § 6 p.p.s.a. (pkt I sentencji) – Sąd w szczególności wziął pod uwagę konieczność zdyscyplinowania organów orzekających w sprawach administracyjnych. Sąd miał także na względzie ogólne zasady postępowania administracyjnego, z których wynika normatywny obowiązek pogłębiania zaufania obywateli do organów Państwa (art. 8 kpa) oraz przestrzegania przez nie zasad praworządności (art. 7 kpa).
O kosztach (pkt II sentencji) orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a.
/-/E. Podrazik /-/A. Zieliński /-/B. Drzazg kk