Uzasadnienie
Zgodnie z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270) sądy administracyjne orzekają w sprawach skarg na postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty.
Zaskarżone postanowienie nie kończy postępowania w sprawie ani też nie rozstrzyga sprawy administracyjnej co do istoty. Na postanowienie organu administracji o odmowie wyznaczenia dodatkowego terminu załatwienia sprawy nie służy też zażalenie (por. art. 141 § 1 KPA). W konsekwencji należy przyjąć, że skarga jest niedopuszczalna na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 w związku z art. 3 § 2 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Należy wyjaśnić, że dotychczasowe orzecznictwo NSA (por. postanowienie NSA z 2002.02.12, II SA/Gd 3920/01) wskazuje, że merytoryczne rozstrzygnięcie zasadności zarzutów skarżącego co do bezczynności organu może nastąpić wyłącznie po wniesieniu skargi bezpośrednio do sądu na bezczynność organu I instancji, właściwego do rozpatrzenia wniosku o unieważnienie uchwały walnego zgromadzenia spółki wodnej, po wyczerpaniu trybu zażaleniowego do właściwego dla danej sprawy organu wyższego stopnia. Skarga na bezczynność może być wniesiona po wyczerpaniu trybu przewidzianego w art. 37 § 1 KPA, niezależnie od tego, czy organ wyższego stopnia wyznaczył dodatkowy termin do załatwienia sprawy.
Wobec powyższego orzeczono jak w sentencji.
/-/ A.Zieliński
MarK