Uzasadnienie
Skarżący J. H. wystąpił z wnioskiem o przyznanie prawa pomocy w całości.
Oświadczył, że jest osobą niepełnosprawną. Nie opuszcza samodzielnie miejsca zamieszkania. Stan zdrowia utrudnia komunikowanie się z otoczeniem, nie pozwala na pracę i uzyskanie dodatkowych dochodów. Uzyskiwane dochody z emerytury nie pokrywają w całości kosztów leczenia. Nadto płaci alimenty. Wnioskodawca oświadczył, że nie posiada samochodu. Podał, że we wspólnym gospodarstwie domowym pozostaje z żoną. Utrzymują się z emerytury wnioskodawcy w wysokości [...] zł oraz z emerytury jego żony w wysokości [...] zł. miesięcznie. Oświadczył, że wraz z córką jest współwłaścicielem domu o powierzchni 109 m² i działki siedliskowej o powierzchni 913 m². Wskazał, że wraz z żoną nie posiadają żadnego innego majątku nieruchomego, oszczędności, czy wartościowych ruchomości.
Wnioskodawca przedstawił spis stałych kosztów miesięcznego utrzymania jego i żony, na które składają się koszty leków – [...] zł, wizyt lekarskich [...] zł, energii elektrycznej – [...] zł, wody i ścieków oraz śmieci – [...] zł, opału – [...] zł, alimentów – [...] zł. Oświadczył, że nie posiada rachunków bankowych, lokat i oszczędności, obrazów, samochodów, gospodarstwa, ani innych źródeł dochodu.
Skarżący wezwany, w oparciu o przepis art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r. poz. 270, dalej "p.p.s.a.") do osobistego uzupełnienia wniosku o prawo pomocy poprzez przedłożenie dodatkowych oświadczeń i dokumentów źródłowych, powtórzył, że razem z żoną uzyskują dochody jedynie z emerytur. Na potwierdzenie powyższego przedłożył kserokopie decyzji o wysokości emerytur, PIT 40A za 2012r., dowody nadania świadczeń z ubezpieczenia społecznego, zaświadczenia o nieposiadaniu gospodarstwa rolnego, kart informacyjnych leczenia skarżącego.
W świetle przepisu art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszej nawet należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Wnioskodawca wraz z żoną utrzymują się jedynie ze świadczeń z ubezpieczenia społecznego w wysokości, która pozwala na pokrycie tylko koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Stan zdrowia wnioskodawcy powoduje, że z tego tytułu ponoszą zwiększone koszty utrzymania. Nadto budżet domowy obciążony jest egzekucją środków z tytułu alimentów. Wnioskodawca nie ma żadnego majątku, z którego mógłby czerpać dodatkowe dochody. Przyjąć należy, że wnioskodawca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że tym bardziej wnioskodawca nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy i w tym zakresie i ustanowić adwokata.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska