Uzasadnienie
J. P. wniosła skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]), którą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z dnia [...] (znak [...]). Ponadto wniosła o zwolnienie jej od kosztów sądowych. W terminie wyznaczonym do uzupełnienia wniosku o przyznanie prawa pomocy (na urzędowym formularzu) skarżąca pismem z dnia [...] cofnęła skargę z uwagi na sprzedaż mieszkania, którego rozbudowy dotyczyła zaskarżona decyzja.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niniejsze postępowanie wobec skutecznego cofnięcia skargi należało umorzyć. Postępowanie to stało się bowiem bezprzedmiotowe, a wydanie wyroku zbędne.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej: p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie, zgodnie z postanowieniami art. 60 p.p.s.a., cofnął skargę. W takim wypadku zachodzi zbędność wydania wyroku (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2005, s. 290, 495). Sąd co do zasady jest związany cofnięciem skargi, które oznacza, iż skarżący rezygnuje z realizacji prawa do sądu, w tym wypadku z poddania kontroli sądowej aktu organu administracji. W niniejszej sprawie Sąd nie doszukał się okoliczności wskazujących na niedopuszczalność cofnięcia skargi. Wobec tego należało na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i § 2 p.p.s.a. umorzyć postępowanie sądowe.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ A. Łaskarzewska