Uzasadnienie
Opisaną w sentencji postanowienia decyzją z dnia [...] 2017 r. Wojewoda utrzymał w mocy decyzję Starosty [...] z [...] 2017 r. o nr [...], zatwierdzającą projekt budowlany i udzielającą inwestorowi - Parafii [...] w P. pozwolenia na budowę obejmującego wykonanie robót budowlanych polegających na montażu sarkofagu chłodniczego oraz zmianie użytkowani parterowej części dzwonnicy kościelnej na przedpogrzebowe przechowywanie zwłok (...).
W skardze na powyższą decyzję B. C. zawarła wniosek o wstrzymanie decyzji organów obu instancji. Wniosek ten nie został umotywowany.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm.; dalej: P.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Ciężar dowodu w zakresie wykazania powyższych okoliczności, stanowiących podstawę do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu, spoczywa na wnioskodawcy i sprowadza się do przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków (zob. postanowienia NSA z dnia 7 lutego 2014 r., I OZ 66/14, dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Ocena, czy grożąca szkoda jest znaczna, możliwa jest wyłącznie na podstawie analizy okoliczności konkretnej sprawy i można o niej mówić wówczas, gdy rozmiary szkody wywołane wykonaniem zaskarżonego aktu są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju. Trudne do odwrócenia skutki to takie skutki wykonania zaskarżonej decyzji, które wprawdzie można odwrócić, ale przy podjęciu nadmiernego w danych warunkach wysiłku. Dlatego zawarta we wniosku argumentacja winna być poparta faktami i ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu (zob. postanowienie NSA z dnia 26 lutego 2014 r., II OZ 186/14, dostępne j.w.). Ogólnikowe twierdzenia, pozbawione szerszego uzasadnienia, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu.
Jednocześnie zauważyć należy, iż brak uzasadnienia takiego wniosku nie jest brakiem, którego uzupełnienia winien żądać Sąd (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 3 lipca 2014 r. o sygn. akt II OZ 661/14 – dostępne na stronie internetowej: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W rozpoznawanej sprawie skarżąca nie wykazała, iż wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby spowodować skutki, o których mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a. Nie przedstawiła rzeczowej argumentacji, ani dowodów uzasadniających wniosek. Nie wyjaśniono też, w jaki sposób mogłoby dojść do trudnych do odwrócenia skutków lub znacznej szkody. Za niewystarczający uznać należy argument skargi, iż w wyniku realizacji inwestycji objętej zatwierdzonym projektem budowlanym zostaną naruszone dobra osobiste skarżącej oraz spadnie wartość jej nieruchomości, która ścianą zewnętrzną przylega do dzwonnicy.
W tej sytuacji Sąd, nie znajdując podstaw do uwzględnienia wniosku, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak