Uzasadnienie
Dnia [...] marca 2004r. Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. postanowieniem nr [...], na podstawie art. 50 ust. 1 pkt 1 i art. 71/ ust. 1 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2000r. Nr 106 poz. 1126), art. 123 kpa, wstrzymał właścicielowi S. P. użytkowanie budynku magazynowo-składowego surowców wtórnych, zlokalizowanego na nieruchomości nr Ew. gruntu [...] w miejscowości S. W uzasadnieniu wywiedziono, że w toku prowadzonego postępowania dotyczącego budynku magazynowego oraz wizji lokalnej odbytej dnia [...] lutego 2004r. organ ustalił, co następuje:
- - na nieruchomości oznaczonej nr ewid. [...] w m. S. [...], na której składowane są odpady i surowce wtórne znajduje się budynek gospodarczy użytkowany w celach magazynowania surowców wtórnych,
- - budynek gospodarczy, magazynowy, parterowy, niepodpiwniczony, ściany betonowe, dach dwuspadowy kryty blachą, w szczycie południowym dobudówka drewniana,
- - wg oświadczenia właściciela nieruchomość w obecnym stanie została nabyta po roku 2000,
- - do chwili obecnej właściciel nie posiada decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku jako obiektu magazynowego surowców wtórnych,
Dnia [...] marca 2004r. S. P. złożył zażalenie na powyższe postanowienie, zażądał jego uchylenia.
W uzasadnieniu podniesiono, że budynek nie jest i w chwili kontroli nie był użytkowany w celu składowania w nim surowców wtórnych. Postępowanie w sprawie jest więc bezprzedmiotowe.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego postanowieniem utrzymał w mocy zaskarżone rozstrzygnięcie (nr [...]).
W niniejszej sprawie, zdaniem organu, zaistniały przesłanki, by wstrzymać samowolną zmianę sposobu użytkowania spornego budynku.
Właściciel nie jest w posiadaniu decyzji o zmianie sposobu użytkowania budynku. Prowadzona działalność gospodarcza nie jest zgodna z ustaleniami planu zagospodarowania przestrzennego.
Skargę na postanowienie złożył S. P. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy poprzez błędną jego wykładnię, niewłaściwe zastosowanie art. 71 prawa budowlanego.
Zdaniem skarżącego, organy administracji w niniejszej sprawie nie zbadały jej istoty. W istocie bowiem w budynku nie było żadnych magazynowanych surowców.
Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o oddalenie skargi. Podtrzymał do tej pory prezentowanej argumentacji.
Na rozprawie dnia 10 lutego 2006r. skarżący reprezentowany przez pełnomocnika będącego radcą prawnym podtrzymał wywody skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Skarga okazała się zasadna. Zgodnie z przepisem art. 71 ust. 1-3 ustawy z dnia 07 lipca 1994r. prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207 poz. 2016) przez zmianę sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części rozumie się w szczególności przeróbkę pomieszczenia z przeznaczeniem na pobyt ludzi albo przeznaczenie do użytku publicznego lokalu lub pomieszczenia, które uprzednio miało inne przeznaczenie, bądź było budowane w innym celu, w tym także przeznaczenie pomieszczeń mieszkalnych na cele niemieszkalne; podjęcie albo zaniechanie w obiekcie budowlanym lub jego części działalności zmieniającej warunki bezpieczeństwa pożarowego, powodziowego lub pracy, warunki zdrowotne, higieniczno-sanitarne lub ochrony środowiska, bądź wielkość lub układ obciążeń. W razie zmiany sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części bez pozwolenia, o którym mowa w ust. 1, przepisy art. 50, art. 51 i art. 57 ust. 7 stosuje się odpowiednio. W decyzji, o której mowa w art. 51, właściwy organ może nakazać właścicielowi albo zarządcy przywrócenie poprzedniego sposobu użytkowania obiektu budowlanego lub jego części.
Postanowienie o wstrzymaniu robót budowlanych przewidziane w art. 50 prawa budowlanego może być wydane jedynie w odniesieniu do będących w toku robót budowlanych. Nie może dotyczyć robót już zakończonych. Nie może obejmować innego rodzaju nakazów, np. wstrzymania prowadzenia określonej działalności. Identycznie orzekł Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie w wyroku z dnia 26 marca 1999r. (sygn. akt SA 532/97).
Odnosząc się do niniejszej sprawy wywieść należy, że organy obydwu instancji nie stwierdziły, aby na przedmiotowej nieruchomości prowadzone były jakiekolwiek roboty budowlane. Wobec poczynionych wyżej rozważań wywieść należy zatem, że brak było podstaw do zastosowania art. 50 tegoż prawa. W świetle dokonanej wykładni, nie sposób za odpowiadające postanowieniom tego artykułu uznać wstrzymanie użytkowania jakiegokolwiek obiektu.
Przepis art. 50 ma bowiem zastosowanie jedynie do robót budowlanych będących w toku.
Naruszenie art. 50 prawa budowlanego pozostające w związku z art. 71 ust. 3 tego prawa wyczerpuje przesłanki art. 145 § 1 pkt 1 ppkt a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153 poz. 12701 ze zm.). Skutkuje to koniecznością uchylenia decyzji organów obydwu instancji. Ponownie rozpoznając sprawę, organ uwzględni poczynione wyżej rozważania.
Sąd zaniechał badania zarzutów skargi, albowiem stwierdzone naruszenia skutkują uchyleniem decyzji organów.
W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt I sentencji, mając nadto na względzie art. 135 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
Jak w pkt II orzeczono na zasadzie art. 151 powyższej ustawy.
/-/ A.Łaskarzewska /-/ A.Zieliński /-/ St.Małek
MarK