Uzasadnienie
W skardze na opisaną powyżej decyzję Wojewody, mocą której uchylono decyzję Starosty K. z dnia (...) stycznia 2014 r. w sprawie odmowy ustalenia na rzecz "A" Sp. z o.o. odszkodowania za działki położone w Kościanie, oznaczone w ewidencji gruntów numerami (...), (...) oraz (...) i przekazano sprawę do ponownego rozpoznania, zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W ocenie strony skarżącej brak wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji spowoduje skutki w zakresie zdarzeń cywilnoprawnych i narazi ją na ewentualne roszczenia odszkodowawcze. W uzasadnieniu wniosku powołano się na zarzuty skargi i argumentowano, że zachodzi ryzyko spowodowania trudnych do odwrócenia skutków w sytuacji, gdy organ I instancji podejmie postępowanie, o czym zawiadamia dołączonym do skargi pismem z dnia (...) maja 2014 r. znak (...). Podniesiono, że wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie kłóci się z interesem publicznym.
Uczestnik postępowania – "A" Sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosło o nieuwzględnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 61 § 1 i 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności, jednakże po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Analiza art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wskazuje, że zasadnicze znaczenie dla wstrzymania wykonania decyzji ma jej charakter prawny. Przedmiotem wstrzymania mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania, przy czym przez wykonanie aktu administracyjnego należy rozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie przymusu państwowego (egzekucji) do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Decyzja organu odwoławczego, wydana na podstawie art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (tekst jedn. Dz. U. z 2013 r., poz. 267) niewątpliwie nie mieści się w katalogu decyzji nadających się do wykonania. To decyzja kasacyjna, którą uchylono decyzję Starosty z dnia (...) stycznia 2014 r. o odmowie ustalenia odszkodowania za grunty przejęte pod drogi i przekazano sprawę temu organowi do ponownego rozpoznania. Jedynymi skutkiem takiej decyzji jest obowiązek ponownego rozpoznania sprawy przez organ I instancji, a więc nie stanowi ona rozstrzygnięcia, które nakładałoby na skarżącą obowiązek podjęcia jakichkolwiek działań (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 21 stycznia 2011 r., sygn. akt II OZ 6/11, Baza NSA; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dni 07 lipca 2010 r., III SA/Rz 506/10, Baza NSA). Wstrzymanie wykonania takiej decyzji, wiązałoby się więc z zawieszeniem jej skutków prawnych, do czego Wojewódzki Sąd Administracyjny, stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie jest uprawniony.
Mając powyższe na względzie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, w oparciu o przepis art. 61 § 3 i 5 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzekł jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak - Owczarczak