Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia [...] r., sygn. II SA/Po 622/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu na podstawie art. 178 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) odrzucił skargę kasacyjną K. K. Postanowienie Sądu doręczono skarżącemu skutecznie [...].2009 r. (k.33) wraz prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia zażalenia, a także o tym, że zażalenie winno zostać sporządzone przez uprawniony podmiot. Jednocześnie skarżący został pouczony o możliwości skorzystania z instytucji prawa pomocy. Pomimo to, w dniu [...].2009 r. do Sądu wniesione zostało samodzielnie sporządzone zażalenie K. K., zatytułowane "odwołanie od decyzji II SA/Po 622/09 z dnia [...].09" (k.34). Ponieważ, pomimo prawidłowego pouczenia skarżący nie należąc do żadnej z kategorii podmiotów, które mogą samodzielnie sporządzić zażalenie na postanowienie odrzucające skargę kasacyjną wniósł do Sądu sporządzone osobiście zażalenie w tej sprawie, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia [...].2009 r. (k.44) działając na podstawie art. 178 ppsa zażalenie K. K. odrzucił. Postanowienie to doręczono skarżącemu skutecznie [...].2009 r., a w dniu [...].2009 r. w Biurze Podawczym tut. Sądu złożono "odwołanie od postanowienia z dnia [...].09 r." (k.50).
Wobec faktu, że treść złożonego "odwołania" stanowi w istocie wykaz przekazywanych Sądowi dokumentów (kserokopii: potwierdzeń nadawania przesyłek pocztowych w 2006 i 2007 r., artykułów prasowych, korespondencji z lat`80, oraz pokwitowania za zakup znaczków pocztowych), skarżący został zobowiązany do wyjaśnienia intencji złożonego pisma, poprzez podanie czy żąda on uchylenia czy zmiany zaskarżonego postanowienia oraz zwięzłe uzasadnienie swego stanowiska. W odpowiedzi na wezwanie Sądu skarżący wyjaśnił, że nie zna różnicy pomiędzy uchyleniem a zmianą postanowienia oraz złożył szereg dokumentów zawierających m.in. kserokopie: fragmentu książki wydanej przez Wydawnictwo MON, artykułów prasowych i tekstu konwencji o Prawach dziecka (k. 69-76).
Ponownie, pismem z dnia [...].2009 r. (k.79) skarżącego zobowiązano do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych zażalenia pod rygorem jego odrzucenia. Jednocześnie skarżącego pouczono, że zażalenie musi zawierać krótki opis powodów niezadowolenia z rozstrzygnięcia, a także że żądanie uchylenia postanowienia oznacza w istocie dążenie do nadania zażaleniu z dnia [...].2009r. dalszego biegu. W odpowiedzi na wezwanie skarżący wyjaśnił, że "nie jest prawnikiem" i przedstawił wykaz przekazywanych Sądowi dokumentów (kserokopii: artykułów prasowych, umów o pracę z 1988 i 1989 r., pokwitowania za zakup znaczków, aktu zgonu J. K., korespondencji ze Spółdzielnią Pracy U. oraz dokumentów urzędowych (k.81-98).
W orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że brak wniosku o zmianę lub uchylenie zaskarżonego postanowienia oraz wymogu zwięzłego uzasadnienia tylko wtedy wymaga uzupełnienia, jeżeli z treści zażalenia nie można domyślić się intencji autora, podkreśla się przy tym bardziej liberalne (niż w przypadku skargi kasacyjnej) podejście do wymogów, jakie winno spełniać zażalenie, Jednakże liberalizm w ocenie wymogów, jakim winno odpowiadać zażalenie nie może prowadzić do ignorowania faktycznego braku żądania co do uchylenia bądź zmiany, braku uzasadnienia, wyrażającego się nie tylko w nie wskazaniu jakichkolwiek zarzutów pod adresem zaskarżonego orzeczenia, ale też braku w ogóle odniesienia się nie tylko do jego treści, ale nawet kwestii, której postanowienie to dotyczyło. Uzasadnienie w żaden sposób nie nawiązujące do zaskarżonego postanowienia, w powiązaniu z brakiem jakichkolwiek zarzutów skierowanych pod adresem sądu który je wydał, może prowadzić do wniosku, ze zażalenie nie zostało uzasadnione (por. postanowienie NSA z 17.07.2006 r., sygn. II FZ 424/06).
W świetle powyższego za uprawniony uznać należy wniosek, iż złożone przez K. K. zażalenie na postanowienie WSA w Poznaniu z [...].2009 r. nie odpowiada wymogom. Skarżący miał możliwość usunięcia braków formalnych zażalenia. Sąd dwukrotnie wzywał go do usunięcia tych braków, udzielając stosownych wyjaśnień i pouczeń. Żadne z pism skarżącego złożonych w odpowiedzi na te wezwania nie stanowi jednak realizacji wezwań z [...].2009 r. (k.67) i [...] 2009 r. (k.79).
Skoro zatem prawidłowo pouczony skarżący nie uzupełnił braku formalnego zażalenia Sąd na podstawie art. 178 w związku z art. 197 § 2 ppsa orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ A. Łaskarzewska br