Uzasadnienie
Wniesioną w dniu 27 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargą, T. F. zaskarżył postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia (...) maja 2010 r., nr (...), utrzymujące w mocy postanowienie Dyrektora Miejskiego Ośrodka Pomocy Społecznej w P. z dnia (...) kwietnia 2010 r., którym organ uznał się za niewłaściwy w sprawie udzielenia skarżącemu pomocy finansowej ze środków pomocy społecznej oraz przekazał wniosek organowi właściwemu – Wójtowi Gminy w M. Podczas trwania rozprawy sądowoadministracyjnej w dniu 08 grudnia 2010 r. skarżący oświadczył, że cofa skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) skarżący może cofnąć skargę, a czynność ta wiąże sąd, o ile nie zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. Powyższe oznacza, iż do chwili wydania wyroku strona skarżąca ma wpływ na przebieg postępowania wszczętego z jej skargi, a to oznacza, że może wniesiony przez siebie środek zaskarżenia wycofać, a sąd zobligowany jest wolę strony uwzględnić, zaś zakres kontroli sądu ograniczony jest w takim przypadku do zbadania, czy zachodzą okoliczności wskazujące, iż cofnięcie skargi zmierza do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W ocenie Sądu w badanym przypadku wskazane okoliczności nie zachodzą.
W tym stanie rzeczy należy uznać, iż cofnięcie skargi jest dla Sądu wiążące, a postępowanie umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i §2 w zw. z art. 60 wyżej powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
/-/ T. Świstak /-/ M. Kwiecińska /-/ J. Szaniecka