Uzasadnienie
D. B. wniosła skargę na opisaną w rubrum postanowienia decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Koninie z dnia [...] września 2013 r. wydaną w przedmiocie odmowy przyznania prawa do świadczenia w formie specjalnego zasiłku opiekuńczego w związku z opieką nad osobą niepełnosprawną.
Postanowieniem z dnia 14 stycznia 2014 r. sygn. akt II SA/Po 1326/13 Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) zawiesił postępowanie z urzędu, bowiem postanowieniem z dnia 12 grudnia 2013 r. sygn. akt II SA/Po 1026/13 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu skierował do Trybunału Konstytucyjnego pytanie prawne dotyczące zgodności z Konstytucją przepisu art. 16a ustawy z 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych (Dz. U. z 2006 r. nr 139, poz. 992, z późn. zm.), który stanowił podstawę zaskarżonego rozstrzygnięcia.
W piśmie procesowym z dnia 16 czerwca 2014 r. D. B. cofnęła skargę, motywując to następująco: "z uwagi na to, iż od dnia 01.07.2013r. został mi wstrzymany specjalny zasiłek opiekuńczy z tytułu rezygnacji z zatrudnienia lub innej pracy zarobkowej [...] odwoływałam się [...]. Z uwagi na to, że zasiłek ten został mi przywrócony odstępuję od sprawy sygn. akt II SA/Po 1326/13".
Postanowieniem z dnia 17 czerwca 2014 r. Sąd podjął postępowanie z urzędu. Sprawa została zarejestrowana pod nową sygnaturą akt: II SA/Po 640/14.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Cofnięcie skargi na wniosek skarżącego jest w świetle treści art. 60 p.p.s.a., dopuszczalne, jeżeli sąd uzna, że cofnięcie nie zmierza do obejścia prawa lub nie spowodowałoby utrzymania w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W niniejszej sprawie skarżąca podała, że z uwagi na to, że świadczenie, co do którego organy orzekały w niniejszej sprawie, został jej "przywrócony" strona "odstępuje od sprawy Sygn. akt II SA/Po 1326/13". Z powyższego wynika, że strona, korzystając z innych instytucji prawnych doprowadziła do ochrony swojego interesu prawnego i rezygnuje z poddania kontroli sądowej zaskarżonego w niniejszej sprawie aktu.
Jak wynika z treści art. 60 P.p.s.a. cofnięcie skargi jest dla sądu wiążące, jednakże uzna on je za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W ocenie Sądu okoliczności takowe w niniejszej sprawie nie zachodzą, co oznacza, że cofnięcie skargi nie może być uznane za niedopuszczalne.
W konsekwencji, wobec skutecznego cofnięcia skargi, należało umorzyć postępowanie (art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.).
/-/ Tomasz Świstak