Uzasadnienie
Skarżący A. K. wniósł do sądu administracyjnego skargę na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego w przedmiocie nałożenia grzywny w celu przymuszenia. Zaskarżone postanowienie wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia skargi do sądu administracyjnego doręczono skarżącemu skutecznie 15.07.2009 r. co dokumentuje załączone do akt administracyjnych sprawy zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki listowej. Tak więc 30-dniowy termin do wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez stronę skarżącą, określony zgodnie z art. 53 §1 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) upływał z dniem 14.08.2009 r. (piątek). Tymczasem, skargę złożono osobiście w Kancelarii Wojewódzkiej Stacji Sanitarno- Epidemiologicznej w P.już po terminie, tj. 17.08.2009 r., co dokumentuje prezentata złożona na przekazanej Sądowi skardze.
Wyjaśnić w tym miejscu należy, że dokonując oceny dopuszczalności przedmiotowej skargi Sąd wziął pod uwagę, iż ostatni dzień ustawowego terminu do złożenia skargi upływał z dniem 14.08.2009 r., który – jak wynika z załączonej do akt dokumentacji – na podstawie zarządzenia nr 51/08 Dyrektora WSSE z 18.12.2005 r., art. 10 ust. 4 ustawy z dnia 14.03.2005 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej, art. 130 § 2 Kodeksu pracy oraz § 13 ust. 1-3 Ponadzakładowego Układu Zbiorowego Pracy dla Pracowników Zatrudnionych w Stacjach Sanitarno-Epidemiologicznych – był wolny od pracy – wobec faktu, że dzień ustawowo wolny od pracy tj. 15 sierpnia – Wniebowzięcie Najświętszej Maryi Panny przypadał w 2009 r. w dniu wolnym od pracy. W takiej sytuacji nie można jednak było przyjąć, iż spełniły się przesłanki o których mowa w art. 83 § 2 ppsa, a więc, że za ostatni dzień terminu uznać należało poniedziałek 17.08.2009 r. Z woli ustawodawcy, bowiem regulacja, zawarta w art. 83 § 2 ppsa dotyczy wyłącznie sytuacji, gdy ostatni dzień terminu przypada w sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy.
W przedmiotowej sprawie okoliczności takie nie miały miejsca. Jak podkreśla się, w jednolitym w tej kwestii, orzecznictwie sądów administracyjnych, dni wolne od pracy, o których mowa w art. 83 § 2 ppsa wyczerpująco wymienia ustawa z dnia 18.01.1951 r. o dniach wolnych (Dz.u. Nr 4, poz. 28 ze zm.). Dzień 14 sierpnia nie jest więc dniem wolnym od pracy w rozumieniu art. 83 § 2 ppsa, a nie można przyjmować, że ustalony wewnętrznym zarządzeniem dzień wolny od pracy w danym zakładzie wywołuje takie same skutki jak dzień ustawowo wolny od pracy. Fakt, iż znaczna część pracodawców, w tym również urzędy, traktują jakiś dzień, w drodze indywidualnych decyzji, jako wolny od pracy, nie daje, bowiem podstaw do przyjęcia, że dzień ten był dniem ustawowo wolnym od pracy. Zarządzenia natomiast kierowników różnych jednostek organizacyjnych mają charakter przepisów wewnętrznych i obowiązują tylko w tych jednostkach.
Nie mogą one być natomiast traktowane równorzędnie z ustawami, skoro nie są źródłami powszechnie obowiązującego prawa w Rzeczypospolitej polskiej w rozumieniu art. 87 ust. 1 Konstytucji RP (por. wyrok NSA z 02.09. 1999 r., SA/Sz 1498/98, LEX nr 38994, wyrok z 04.10. 2006 r., II GSK 153/06, LEX nr 276715, postanowienie NSA z 03.12.2009 r., sygn. II FZ 422/09.).
W tych okolicznościach skarga złożona w niniejszej sprawie, jako wniesiona po terminie, podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 §1 pkt 2 i §3 ppsa.
/-/A. Łaskarzewska