Uzasadnienie
Skarżąca A. J. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych od skargi, jaką złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego.
Argumentowała, że w tej chwili należy do osób biednych, nie stać jej na zapłatę czegokolwiek, prócz wydatków na żywność. Banki wypowiedziały jej umowy kredytowe, komornik sądowy w Słupcy zajął konta bankowe oraz dom, w którym obecnie mieszka. Wnioskodawczyni podała, że jej zobowiązania sięgają kwoty [...] zł. Nie posiada już żadnego majątku, który mogłaby sprzedać, aby zapłacić koszty sądowe bez uszczerbku dla utrzymania jej i dzieci. Oświadczyła, że prowadzi gospodarstwo domowe tylko z dwoma małoletnimi synami.
Wskazała, że posiada jedynie dom o powierzchni [...] m², na którym ciąży kredyt hipoteczny. Nie dysponuje już żadnymi wartościowymi ruchomości, papierami wartościowymi, czy oszczędnościami. Podała, że utrzymuje się z prowadzonej działalności gospodarczej, która przynosi straty.
Wyszczególniła, że ponosi koszty energii elektrycznej w wysokości 980 zł, gazu – 45 zł, wody – 78 zł, leczenia i lekarstw – 250 zł, żywności i bieżącego utrzymania – 1.300 zł miesięcznie.
Wpis sądowy od skargi w niniejszej sprawie wynosi 500 zł.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 w zw. z art. 245 §3 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszej należności sądowej (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącej przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest ona w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Wprawdzie z prowadzonej działalności gospodarczej pokrywa koszty utrzymania rodziny, to jednak działalność ta przynosi stratę. Wnioskodawczyni wskazała, że wydaje środki finansowe jedynie na podstawowe koszty koniecznego utrzymania jej i małoletnich dzieci dotyczące opłat za media, żywności, ubioru, leków i kształcenia dzieci. Ciążą na niej znaczne zobowiązania finansowe, których nie realizuje, posiada zajęcia komornicze na znaczną kwotę. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów sądowych bez uszczerbku w koniecznych bieżących kosztach utrzymania rodziny. Poniesienie, więc kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje w konsekwencji ograniczenie jej prawa do sądu. W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy i zwolnić wnioskodawczynię od kosztów sądowych niniejszego postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska