Uzasadnienie
Skarżąca G. M. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata.
We wniosku o prawo pomocy złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca oświadczyła, że jest rencistką, osobą niepełnosprawną i niepracującą. Utrzymuje się z renty w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Oświadczyła, że koszty utrzymania mieszkania wynoszą: czynsz [...] zł, prąd [...] zł, gaz [...] zł, kablówka [...] zł, Internet [...] zł. Oświadczyła, że z jej renty nie wystarcza środków na zapłacenie wszystkich rachunków za mieszkanie, leki, odzież i każdego miesiąca stara się o pomoc finansową z pomocy społecznej. Wskazała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe. Posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² w P. Wskazała, że nie posiada żadnego innego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości czy oszczędności.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 w zw. z art. 245 §3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 – dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych wydatkach swojego bieżącego utrzymania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich kosztów postępowania sądowego.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie rodzinnym, majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy poprzez ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Utrzymuje się z renty oraz pomocy społecznej, a wysokość aktualnych dochodów znajduje się na poziomie, który nie pozwala na poczynienie oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Wnioskodawczyni nie dysponuje także wartościowym majątkiem ruchomym, czy nieruchomościami, by móc uzyskać dodatkowe dochody celem wsparcia domowego budżetu. Posiadane mieszkanie wykorzystuje na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że wnioskodawczyni nie ma możliwości wygospodarowania środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru.
Nadto sprawa znajduje się na etapie ewentualnej skargi kasacyjnej, gdzie obowiązuje, tzw. "przymus adwokacko-radcowski".
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K.Witkowicz-Grochowska