Uzasadnienie
Skarżący H. K., w odpowiedzi na wezwanie od uiszczenia wpisu od skargi (200zł), wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych.
Na podstawie oświadczenia majątkowego, przedłożonych dokumentów i dodatkowych wyjaśnień ustalono, że Wnioskodawca (86 lat) prowadzi gospodarstwo domowe wspólnie z żoną (84 lata). Zamieszkują w budynku (powierzchnia 108m²) posadowionym na działce o pow. 670m². Źródłem dochodu Skarżącego są świadczenia emerytalne (2.030zł brutto miesięcznie). Żona wnioskodawcy również pobiera emeryturę (978zł brutto miesięcznie).
Wnioskodawca posiada samochód osobowy, lecz nie wskazał jego marki i roku produkcji. Z przedłożonego wyciągu z rachunku bankowego za okres od 23 lipca do 30 września 2010 r. wynika, że na Skarżący posiada oszczędność w wysokości 5.428,44zł. Skarżący przedłożył trzy rachunki za leki (74zł – października 2010 r., 84,58zł -wrzesień 2010 r. oraz 121,73 – lipiec 2010 r.).
Wnioskodawca nie wykazał, iż nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów sądowych niniejszego postępowania sądowego bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
Wysokość stałego dochodu (3008zł miesięcznie) wielokrotnie przekracza wysokość wpisu od skargi (200zł). Według oświadczenia koszty utrzymania koniecznego rodziny wnioskodawcy prawie w całości wyczerpują uzyskiwane dochody.
Niemniej zapewnienie, że "żywność, ogrzewanie, opieka oraz utrzymanie samochodu dla żony wynoszą do 3.000zł" nie zostały poparte spisem tych kosztów, a nadto wbrew żądaniu Sądu nie zostały udokumentowane. Jednocześnie oświadczenia Wnioskodawcy w tym zakresie nie korespondują z możliwościami generowania oszczędności; wolne środki pieniężne zgromadzone na rachunku bankowym na dzień złożenia wniosku o prawo pomocy (30.09.2010r.) wynosiły 5.428,44zł
W tych okolicznościach nie ma podstaw do twierdzenia, że uiszczenie wpisu od skargi, czy obowiązek poniesienia dalszych i ewentualnych kosztów sądowych (100zł – opłata kancelaryjna, czy 100zł - wpis od skargi kasacyjnej) spowoduje zachwianie sytuacji materialnej i bytowej Skarżącego w taki sposób, iż nie będzie on w stanie zapewnić sobie minimum warunków socjalnych.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 2 oraz art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ S.Michalski