Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] marca 2014 r. P. R. sp. z o.o. – O. W. w Poznaniu na podstawie art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000 r. nr 98 poz. 1071 z późn. zm.), art. 17 w zw. z art. 16 i art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 20001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 z późn. zm.) odmówiły A. K. udostępnienia informacji publicznej.
W uzasadnieniu organ wyjaśnił, że w dniu [...] stycznia 2014 r. A. K. zwrócił się za pomocą poczty elektronicznej o udostępnienie informacji publicznej dotyczącej (1) liczby kierowników pociągu i konduktorów zatrudnionych w O. W., sekcja K. W., O. W. i L., (2) liczy osób zatrudnionych w O. W. upoważnionych do kontroli biletów w pociągach. W dniu [...] lutego 2014 r. organ wezwał skarżącego do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego, uzasadniającego żądanie udzielenia informacji publicznej przetworzonej i to w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. W wezwaniu pouczono wnioskodawcę, że w razie nieuzupełnienia braków wniosku w terminie zostanie wydana decyzja o odmowie udostępnienia informacji publicznej. W odpowiedzi skarżący stwierdził, że żądana informacja nie stanowi informacji przetworzonej.
Jednocześnie ograniczył on swój wniosek o udostępnienie informacji dotyczącej liczby rewizorów zatrudnionych przez O. W. Następnie organ wskazał, że ustawodawca dokonał podziału informacji publicznej na informację prostą i informację przetworzoną. Informacją prostą jest informacja, której udostępnienie to zwykła czynność techniczna, automatyczna lub słowa. Informacją przetworzoną jest natomiast taka informacja, która udostępniający nie dysponuje w dniu doręczenia wniosku i która dopiero powstanie w wyniku podjęcia dodatkowych czynności polegających na sięgnięciu do dokumentacji źródłowej, czy też dokonania analiz, obliczeń, zestawień statystycznych, połączonych z zaangażowaniem w ich pozyskaniu określonych środków osobowych. Żądane przez skażonego informacje nie stanowią tym samym informacji publicznych prostych, gdyż ich udostępnienie wymaga dokonania analizy dokumentacji źródłowej, zaangażowania dodatkowych środków osobowych, sporządzenia odrębnego zestawienia, według wytycznych zawartych we wniosku. Mając zarazem na uwadze, że skarżący nie wykazał szczególnie istotnego interesu publicznego, konieczne stało się wydanie niniejszej decyzji.
Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. A. K. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy przez P. R. sp. z o.o. – O. W. w Poznaniu, argumentując, że żądana przez niego informacja publiczna nie ma charakteru informacji publicznej prztworzonej.
Pismem z dnia [...] czerwca 2014 r. A. K. zaskarżył wyżej opisaną decyzję P. R. sp. z o.o. – O. W. w Poznaniu z dnia [...] marca 2014 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu, zarzucając jej naruszenie: (1) art. 2 ust. 1 w zw. z art. 4 ust. 2, art. 7 ust. 1 pkt 2 i art. 10 ust. 1 powołanej ustawy o dostępie do informacji publicznej poprzez ich niezastosowanie – nieudostępnienie skarżącemu informacji publicznej, będącej w posiadaniu organu, (2) art. 3 ust. 1 cytowanej ustawy poprzez jego niewłaściwe zastosowanie – błędne przyjęcie, że wnioskowana informacja publiczna ma charakter informacji przetworzonej, (3) art. 16 ust. 2 pkt 2 wymienionej ustawy w zw. z art. 107 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2013 r. poz. 267 z późn. zm.) poprzez niewskazanie w uzasadnieniu zaskarżonych decyzji imion, nazwisk i funkcji osób, które zajęły stanowisko w toku postępowania, (4) art. 107 § 3 w zw. z art. 8 i art. 11 k.p.a. poprzez uzasadnienie decyzji w sposób pozorny, powierzchowny i niebudzący zaufania obywatela do organu.
W uzasadnieniu skarżący wskazał, że w dniu [...] stycznia 2014 r. wystąpił do organu o udostępnienie informacji publicznej. Pismem z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący został wezwany do wykazania szczególnie istotnego interesu publicznego ze względu na zakwalifikowanie przez organ żądanej informacji publicznej jako informacji przetworzonej. W piśmie z dnia [...] lutego 2014 r. skarżący nie zgodził się z taką oceną charakteru wnioskowanych informacji. Niezależnie od tego pierwotny wniosek został zmodyfikowany poprzez ograniczenie go jedynie do żądania udzielenia informacji o liczbie rewizorów zatrudnionych w O. W. Niemniej decyzją z dnia [...] marca 2014 r. organ odmówił skarżącemu udostępnienia żądanej informacji publicznej. Pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. A. K. wniósł o ponowne rozpatrzenie sprawy. W powyższym wniosku zanegował on ocenę organu co do charakteru wnioskowanych danych.
Mimo upływu blisko dwóch miesięcy, wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy nie spotkał się z żadną reakcją ze strony organu. Wobec tego zaskarżeniu w ocenie A. K. podlega jedynie decyzja wydana w I instancji. Skarżący zaznaczył również, że organ dysponuje zdolnością sądową, a żądana przez niego informacja nie ma charakteru przetworzonego.
W odpowiedzi na skargę z dnia [...] czerwca 2014 r. P. R. sp. z o.o. – O. W. w Poznaniu wniosły o oddalenie skargi, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko, zawarte w decyzji z dnia [...] marca 2014 r.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga podlegała odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 z późn. zm.), skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Ustawodawca precyzuje zarazem w art. 52 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, że przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żadne środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, dowołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie.
Podstawę rozstrzygnięcia w sprawie, w której wydano decyzję P. R. sp. z o.o. – O. W. w Poznaniu z dnia [...] marca 2014 r. (k. 22-23 akt adm.) stanowiły przepisy ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (Dz. U. nr 112 poz. 1198 z późn. zm.). Zgodnie z art. 16 ust. 1 powołanej ustawy, odmowa udostępnienia informacji publicznej oraz umorzenie postępowania o udostępnienie informacji przez organ władzy publicznej następuje w drodze decyzji. Przepis ten znajduje przy tym odpowiednio zastosowanie również do rozstrzygnięć podmiotów obowiązanych do udostępnienia informacji, niebędących organami władzy publicznej, co wynika z art. 17 ust. 1 cytowanej ustawy. W takim wypadku, w myśl art. 17 ust. 2 wymienionej ustawy, wnioskodawca może wystąpić do podmiotu, o którym mowa w art. 17 ust. 1 tejże ustawy, o ponowne rozpatrzenie sprawy. Do takiego wniosku stosuje się odpowiednio przepisy dotyczące odwołania.
Odnosząc te uwagi do specyfiki rozważanej sprawy, należy najpierw wskazać, że P. R. sp. z o.o. – O. W. w Poznaniu z pewnością nie zalicza się do organów władzy publicznej, a zatem zastosowanie w rozpatrywanej sprawie znalazł art. 17 powołanej ustawy. Tym samym należy uznać, że skarżącemu przysługiwał środek zaskarżenia w postaci wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, skierowanego do organu, który wydał kwestionowaną decyzję. Takie też pouczenie zawarto w treści kwestionowanej decyzji z dnia decyzji z dnia [...] marca 2014 r. Co więcej pismem z dnia [...] kwietnia 2014 r. A. K. złożył wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy w odniesieniu do decyzji z dnia [...] marca 2014 r. (k. 10-11 akt sądowych). Oznacza to w konsekwencji, że w przypadku zaskarżonej decyzji nie doszło do wyczerpania środków zaskarżenia, a tym samym skarga okazała się niedopuszczalna i jako taka podlegała odrzuceniu.
Sąd pragnie przy tym wskazać, że A. K. będzie mógł złożyć skargę na decyzję wydaną w wyniku rozpatrzenia jego wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy z dnia [...] kwietnia 2014 r. Ponadto Sąd pragnie zauważyć, że ewentualne opóźnienie w rozpatrywaniu wniosku z dnia [...] kwietnia 2014 r. może być przedmiotem odrębnej skargi na bezczynność organu.
W tej sytuacji Sąd na podstawie art. 52 § 1 i 2, art. 58 § 1 pkt 6, art. 58 § 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji.
/-/ E. Podrazik