Uzasadnienie
M.M. w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zawarła wniosek o przyznanie prawa pomocy, a na wezwanie sądu przedłożyła wypełniony na urzędowym formularzu wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych i ustanowienia radcy prawnego.
Z informacji zawartych we wniosku wynika, że M. M. jest inwalidką, która prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe. Wnioskodawczyni posiada mieszkanie o powierzchni [...] m² (wartość szacunkowa ok. [...]. zł). M. M. utrzymuje się ze świadczenia emerytalnego w wysokości [...] zł oraz świadczenia z tytułu niepełnosprawności w wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni nie posiada żadnych oszczędności zgromadzonych na rachunkach bankowych i w gotówce, papierów wartościowych i innych praw majątkowych (udziałów, polis inwestycyjnych, jednostek uczestnictwa w funduszach inwestycyjnych), a także żadnych wierzytelności, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 5.000,00 zł. Jednocześnie wnioskodawczyni zadeklarowała zadłużenie u członków rodziny na kwotę [...] zł oraz inne nieokreślone zobowiązania.
Ponadto powołała się na zwiększone koszty związane z wydatkami na niezbędne lekarstwa. Jednocześnie swoje zobowiązania i stałe wydatki określiła w następujący sposób: opłaty za mieszkanie – ok. [...] zł, ubezpieczenie – [...] zł oraz spłata zaciągniętych długów.
Zgodnie z art. 239 pkt 1 lit. a ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2018 roku, poz. 1302 ze zm.), dalej jako "P.p.s.a.", obowiązek uiszczenia kosztów sądowych nie ciąży na stronie skarżącej działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach m.in. z zakresu pomocy i opieki społecznej. W niniejszym postępowaniu M. M. skarży orzeczenie w przedmiocie odmowy przyznania zasiłku celowego, a zatem należy przyjąć, że w niniejszej sprawie korzysta ona z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych tj. zwolnienia z obowiązku wnoszenia opłat sądowych jak i ponoszenia wydatków. Na podstawie art. 249 a P.p.s.a. należało zatem umorzyć postępowanie w zakresie wniosku o zwolnienie od kosztów sądowych.
M. M. złożyła też wniosek o ustanowienie radcy prawnego, który należy rozpoznać w oparciu o jej sytuację majątkową, rodzinną i finansową.
Na podstawie art. 245 § 1 i 3 P.p.s.a. prawo pomocy może być przyznane w zakresie częściowym, które obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Zgodnie z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a., prawo pomocy w zakresie częściowym może być przyznane osobie fizycznej, gdy wykaże, że nie jest ona w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny.
W rozpatrywanej sprawie, należy uwzględnić, iż dochody wnioskodawczyni stanowią świadczenie emerytalne oraz świadczenie z pomocy społecznej w łącznej wysokości [...] zł. Wnioskodawczyni nie ma obecnie żadnych innych dochodów, z których mogłaby pokryć koszty prowadzonego postępowania sądowego. Stan zdrowia wnioskodawczyni dodatkowo niekorzystnie wpływa na jej bieżącą sytuację generując zwiększone wydatki na leczenie. W rezultacie stwierdzić należy, że zalicza się ona do osób znajdujących się w sytuacji materialnej uniemożliwiającej jej opłacenie honorarium pełnomocnika z wyboru. W takiej sytuacji należy uznać, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznych kosztów jej utrzymania. Tym samym uzasadniony jest jej wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie ustanowienia pełnomocnika z urzędu. W rezultacie zasadne było ustanowienie dla wnioskodawczyni radcy prawnego.
Wobec powyższego, na podstawie art. 239 pkt 1 lit. a, art. 249 a, art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 P.p.s.a., orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ R. Talaga