Uzasadnienie
Skarżący reprezentowani przez r. pr. B. B. w piśmie wniesionym do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego Poznaniu w dniu 7 września 2016r. złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody z [...] lipca 2016r. uchylającej decyzję Starosty z [...] kwietnia 2016r. i przekazującej sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji w przedmiocie odmowy zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę budynku wielomieszkaniowego wraz z zagospodarowaniem terenu i wewnętrzną instalacją gazową w miejscowości G., gm. N. T. Skarżący argumentowali, że prowadzenie na podstawie zaskarżonej decyzji postępowania o wydanie pozwolenia na budowę prowadzić może do powstania nieodwracalnych lub trudnych do odwrócenia skutków. Ewentualne uwzględnienie skargi skutkować będzie wyeliminowaniem z obrotu prawnego decyzji Wojewody Wielkopolskiego i zobowiązaniem organu do wydania w określonym terminie decyzji lub postanowienia wskazującego sposób załatwienia sprawy lub jej rozstrzygnięcie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016r., poz. 718 ze zm.) – zwanej dalej "P.p.s.a.", wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. O wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji lub postanowienia, w całości lub w części, może postanowić organ, który wydał decyzję lub postanowienie, działając z urzędu lub na wniosek strony skarżącej, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania (art. 61 § 2 P.p.s.a.). Stosownie do art. 61 § 3 P.p.s.a. również sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części tego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania.
Instytucja wstrzymania wykonania ma charakter wyjątkowy i warunkiem jej zastosowania jest wykazanie przez wnioskodawcę okoliczności świadczących o możliwości wystąpienia przynajmniej jednej z wyżej wymienionych przesłanek, poprzez odniesienie się do konkretnych zdarzeń, które to czyniłby wniosek o wstrzymanie zasadnym.
Na wstępie zaznaczyć należy, iż przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest decyzja organu odwoławczego, w której organ ten uchylił decyzję organu I instancji odmawiającą zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę kierując ją do ponownego rozpoznania organowi I instancji. Podkreślić należy, że przedmiotem wniosku o wstrzymanie, o którym mowa w art. 61 § 3 P.p.s.a., mogą być jedynie takie akty lub czynności, które nadają się do wykonania i wykonania wymagają. Nie można natomiast mówić o wykonaniu decyzji, jeżeli nie ma ona przedmiotu wykonania (węzła praw i obowiązków, który mógłby podlegać wykonaniu). Instytucja wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności dotyczy tylko takich sytuacji, gdy akt organu administracyjnego nakłada na stronę określone obowiązki i kiedy wykonanie rozstrzygnięcia organu może spowodować wystąpienie po stronie skarżącego znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie NSA z dnia 3 lipca 2008r., II OZ 714/08, Lex nr 493646; postanowienie NSA z dnia 19 października 2012 r., sygn. akt II OZ 921/12, dostępne na www.orzeczenia.nsa.gov.pl).
Problem wykonania aktu administracyjnego dotyczy zatem aktów zobowiązujących, ustalających dla ich adresatów nakazy powinnego zachowania lub zakazy określonego zachowania, aktów, na podstawie których określony podmiot uzyskuje równocześnie uprawnienie i mocą którego zostają nałożone na niego obowiązki oraz aktów, na podstawie których jeden podmiot jest do czegoś zobowiązany, a drugi wyłącznie uprawniony (zob. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T. Wosia, Warszawa 2008, s. 339).
Regułą jest, zatem że decyzja kasacyjna, czyli decyzja uchylająca i przekazująca sprawę do ponownego rozpoznania organowi I instancji, nie rozstrzygając sprawy co do istoty, nie posiada przymiotu wykonalności i z powyższych względów nie podlega wstrzymaniu wykonania.
Uznając w konsekwencji, iż brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku skarżących o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji Wojewody, wniosek ten należało oddalić.
Z tych względów Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i 5 P.p.s.a. orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ E. Brychcy