Uzasadnienie
Skarżąca A. B. wniosła o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Argumentowała, że jest osobą w starszym wieku, niepełnosprawną, mieszka samotnie w mieszkaniu wynajętym przez córkę, która jest również osobą niepełnosprawną i od 1987r. mieszka poza granicami kraju. W Polsce przebywa okresowo. Jedynym źródłem utrzymania skarżącej jest jej emerytura w wysokości [...]zł netto miesięcznie.
We wniosku skarżąca oświadczyła, że posiada 4/6 z [...]ha gruntów rolnych, z którego nie uzyskuje żadnego dochodu, nie posiada żadnych oszczędności, czy wartościowych ruchomości. Skarżąca wyszczególniła, że stałe miesięczne zobowiązania i opłaty to koszty energii elektrycznej [...]zł, gazu [...]zł, czynszu [...] zł, lekarstw i środków higienicznych [...] zł, żywności [...] zł, rehabilitacji [...]zł, transportu [...] zł, obsługi schodołazu [...]zł.
Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017r., poz. 1369, dalej "P.p.s.a.") strona ponosi koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Taki szczególny przepis to art. 239 §1 pkt 1 a) P.p.s.a., zgodnie z którym nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu pomocy i opieki społecznej. Stąd skarżąca wnosząc skargę w przedmiocie odmowy pomocy w formie usług opiekuńczych z mocy prawa, nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych w zakresie opłat sądowych i wydatków (art. 211 - art. 213 P.p.s.a.).
Wobec powyższego skarżąca zwolniona jest na mocy ustawy z obowiązku poniesienia wszystkich kosztów sądowych związanych z udziałem w niniejszej sprawie - art. 239 §1 pkt 1 a) P.p.s.a. W tym stanie rzeczy rozpoznanie wniosku skarżącej w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych stało się zbędne i postępowanie w tym zakresie umarza się (art. 249a P.p.s.a.).
Wnioskodawczyni złożyła także wniosek o ustanowienie adwokata, który należało rozpoznać merytorycznie w oparciu o sytuację majątkową, rodzinną i finansową.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 P.p.s.a., przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania.
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu. Aktualnie uzyskuje stałe dochody z tytułu emerytury w wysokości około [...] zł netto miesięcznie. Wysokość tych dochodów z trudem pozwala na zaspokojenie bieżących potrzeb koniecznego utrzymania. Skarżąca nie posiada oszczędności. Nie mają możliwości czerpania środków finansowych z posiadanego majątku nieruchomego.
Przedstawiona przez skarżącą sytuacja finansowa wskazuje, więc że nie ma możliwości wygospodarowania jakichkolwiek środków na pokrycie wolnorynkowego wynagrodzenia pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 P.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 w zw. z art. 249a i art. 246 §1 pkt 1 i 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska