Uzasadnienie
"B". sp. z o.o. z siedzibą w K. wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej w Książu Wielkopolskim z dnia 8 czerwca 1998 roku nr XXVII/239/98 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Książ Wlkp. (opubl. Dz.Urz. Woj.Pozn. z dnia 30 lipca 1998 r. nr 16 poz. 195).
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie lub ewentualnie oddalenie.
Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 25 września 2024 r. wezwano skarżącą Spółkę do wykazania, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi, że przed wniesieniem skargi strona skarżąca wezwała na piśmie organ do usunięcia naruszenia prawa.
Powyższe wezwanie zostało doręczone skarżącemu w dniu 2 października 2024 r. (k.[...]) i pozostało bez odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 52 § 1 i § 2 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.), dalej: "p.p.s.a.", skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka; przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub ponaglenie, przewidziany w ustawie.
Z powołanej regulacji wynika, że wyczerpanie stosownych środków zaskarżenia jest podstawową przesłanką dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego.
Stosownie do art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne.
Przedmiotem skargi "B". jest uchwała Rady Miejskiej w Książu Wlkp. z dnia 8 czerwca 1998 roku nr XXVII/239/98 w przedmiocie zmiany miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta i gminy Książ Wlkp (opubl. Dz.Urz. Woj.Pozn. z dnia 30 lipca 1998 r. nr 16 poz. 195). Ze względu na datę podjęcia uchwały należy zwrócić uwagę, że dla oceny skuteczności jej zaskarżenia stosuje się przepisy ustawy z 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 16, poz. 95 ze zm., aktualnie tj. Dz.U. z 2024 r. poz. 609, dalej u.s.g.) oraz ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w brzmieniu sprzed istotnej w tym zakresie nowelizacji obu tych ustaw.
Z dniem 1 czerwca 2017 r., na mocy ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy – Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz.U. z 2017 r., poz. 935 ze zm.), art. 52 i art. 53 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oraz art. 101 ust. 1 u.s.g. otrzymały nowe brzmienie. Jednakże na mocy art. 17 ust. 2 powołanej wyżej ustawy z 7 kwietnia 2017 r., ww. przepisy w brzmieniu nadanym tą ustawą stosuje się do aktów i czynności organów administracji publicznej dokonanych po dniu wejścia w życie tej ustawy, tj. po dniu 1 czerwca 2017 r. Natomiast w niniejszej sprawie zaskarżona uchwała została podjęta 28 stycznia 2016 r., zatem należało zastosować przepisy w brzmieniu sprzed wskazanej nowelizacji.
Biorąc powyższe pod uwagę należy wyjaśnić, że zgodnie z art. 101 ust. 1 u.s.g. (w brzmieniu sprzed nowelizacji - Dz.U. z 2016 r. poz. 446) każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego.
Jak wynika z akt sprawy, zarządzeniem z 25 września 2024 r. skarżąca Spółka została wezwana do wykazania, że przed wniesieniem skargi wezwała organ do usunięcia naruszenia prawa - w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi.
Powyższe wezwanie doręczono stronie skarżącej 2 października 2024 r. (zwrotne potwierdzenie odbioru k. [...]). Zatem siedmiodniowy termin na wykonanie wezwania Sądu upłynął 9 października 2024 r. Skarżąca nie odpowiedziała na wezwanie Sądu i nie nadesłała wymaganego wezwania.
Powyższe powoduje, że skarga na obecnym etapie jest niedopuszczalna. Dopiero bowiem wyczerpanie środków zaskarżenia w postępowaniu administracyjnym może otworzyć drogę do złożenia skargi do sądu administracyjnego, z czego strona skarżąca może skorzystać podejmując skuteczne w tym zakresie działania.
Z powyższych względów Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. (pkt 1 postanowienia).
O zwrocie uiszczonego wpisu sądowego Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a. (pkt 2 postanowienia).