Uzasadnienie
Prezydent Miasta [...], postanowieniem z dnia [...] listopada 2018 r., nr [...], odmówił [...] (dalej: skarżącej), wydania zaświadczenia. Skarżąca kwestionując zapadłe rozstrzygnięcie pismem z dnia [...] listopada 2018 r. wniosła zażalenie, domagając się uchylenia zaskarżonego postanowienia w całości i przekazania sprawy do ponownego rozpatrzenia organowi pierwszej instancji. Samorządowe Kolegium Odwoławcze, postanowieniem z dnia [...] maja 2019 r., nr [...] utrzymało zaskarżone postanowienie w mocy.
Skarżąca, pismem z dnia [...] lipca 2019 r., wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w [...] skargę na ww. postanowienie organu odwoławczego, zarzucając mu naruszenie:
- 1) art. 124 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 poz. 2096, późn. zm., dalej: k.p.a.) w postaci nieadekwatności uzasadnienia postanowienia do sentencji postanowienia, co miało istotny wpływ na wynik sprawy,
- 2) art. 8 § 1 i art. 11 k.p.a. polegające na utrzymaniu w mocy zaskarżonego postanowienia, pomimo uznania przez organ II instancji, że "sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji", co miało istotny wpływ na wynik sprawy.
Pismem z dnia [...] sierpnia 2019 r., złożonym w odpowiedzi na skargę, Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o umorzenie postępowania sądowego wskazując, że uznało podniesione zarzuty skargi za uzasadnione i uwzględniło skargę. Kolegium do akt sprawy załączyło postanowienie z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...], którym uchyliło w całości zaskarżone postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] maja 2019 r. nr [...] i poprzedzające je postanowienie Prezydenta Miasta [...] z dnia [...] listopada 2018 r. nr [...], przekazało sprawę do ponownego rozpatrzenia przez Organ I instancji oraz stwierdziło, że postanowienie Kolegium nie było dotknięte wadą rażącego naruszenia prawa czy działania bez podstawy prawnej.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu, zważył co następuje
Zgodnie z art. 54 § 3 p.p.s.a. organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. W przypadku skargi na decyzję, uwzględniając skargę w całości, organ uchyla zaskarżoną decyzję i wydaje nową decyzję. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa. Przepis § 2 stosuje się odpowiednio.
W rozpoznawanej sprawie, uzasadnienie zaskarżonego postanowienia Kolegium w sposób jednoznaczny wskazywało, że organ ten uznał, że sprawa wymaga ponownego rozpatrzenia przez organ I instancji. W sentencji zaskarżonego postanowienia wskazano jednak, że Kolegium utrzymuje w mocy zaskarżone postanowienie organu I instancji. Powyższą niezgodność dostrzegła skarżąca i oparła na niej treść skargi wniesionej do Sądu. Organ postanowieniem z dnia [...] sierpnia 2019 r. uznał podniesione zarzuty za trafne, dając temu jednoznacznie wyraz w wydanym rozstrzygnięciu. Stwierdzić nadto należy, że orzeczenie z dnia [...] sierpnia 2019 r. zostało wydane w ustawowym terminie, gdyż z akt sprawy wynika, że skarga wpłynęła do organu w dniu [...] lipca 2019 r. Uwzględnienie skargi nastąpiło więc w terminie wskazanym w art. 54 § 3 p.p.s.a. Zgodzić się również należy z organem, że zaistniała omyłka nie miała cech rażącego naruszenia prawa czy działania bez podstawy prawnej.
Zgodnie z przepisem art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a., Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Postępowanie w sądowoadministracyjne staje się bezprzedmiotowe "z innych przyczyn", gdy w toku tego postępowania, a przed wydaniem wyroku przestanie istnieć przedmiot zaskarżenia. Tym samym, do okoliczności uzasadniających umorzenie postępowania na podstawie powyższego przepisu należy bez wątpienia uwzględnienie skargi przez organ w trybie art. 54 § 3 p.p.s.a. (w ramach tzw. autokontroli). Powoduje ono bowiem wyeliminowanie z obrotu prawnego zaskarżonego aktu, co czyni zbędnym dalsze procedowanie w sprawie.
Z tych też względów, Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 w zw. z art. 54 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w pkt 1) sentencji postanowienia. O kosztach postępowania orzeczono na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) Rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (t.j. Dz. U. z 2018 r. poz. 265).