Uzasadnienie
Skarżący J.M. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata.
We wniosku o prawo pomocy skarżący podał jedynie, że prowadzi wspólnego gospodarstwo domowe z żoną, utrzymują się ze świadczeń z ZUS wysokości [...] zł i [...] zł brutto miesięcznie. Nadto skarżący z wynajmu uzyskuje [...] zł miesięcznie. Skarżący podał, że stałe wydatki wynoszą około [...] zł miesięcznie, na żywność, odzież, leki wydają około [...] zł miesięcznie. Posiada majątek nieruchomy w postaci domu o powierzchni [...] m² w C. oraz udział w 1/3 w mieszkaniu o powierzchni [...] m² obciążony dożywociem na rzecz teściowej. Nie posiada innego majątku, oszczędności czy innych wartościowych ruchomości.
W odpowiedzi na wezwanie w trybie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") skarżący oświadczył, że uzyskuje wraz z żoną świadczenie z ZUS oraz czynsz z wynajmu, zdarza się że lokatorzy nie płacą terminowo. Nie posiada żadnych pożyczek, kredytów, nie prowadzi działalności gospodarczej. Posiada samochodów osobowy Opel corsa z 2000r. Oszacował koszty utrzymania wraz z kosztami mediów, leczenia, opału, ubezpieczenia, żywności, remontów na kwotę [...] zł netto miesięcznie. Skarżący dołączył kserokopie PIT-40A swój oraz żony, a także PIT-28, z którego wynika, że z tytułu czynszu uzyskał w 2013r. kwotę [...] zł.
Skarżący zainicjował i obecnie prowadzi trzy sprawy przed tutejszym Sądem, w każdej z nich aktualnie zobowiązany jest do uiszczenia wpisu od skargi.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić nawet najmniejszych należności postępowania sądowego.
Sytuacja majątkowa i rodzinna skarżącego przedstawiona we wniosku o prawo pomocy uzasadnia ocenę, że nie jest on w stanie, bez ograniczeń w zaspokajaniu podstawowych potrzeb życiowych, wygospodarować środków finansowych na najniższe nawet koszty postępowania sądowego. Miesięczny dochód rodziny, wedle zasad doświadczenia życiowego, w zasadzie wystarcza tylko na pokrycie koniecznych wydatków bieżącego utrzymania związanych z uiszczeniem kosztów mieszkania, leków i żywności. Wspomaga się dochodami uzyskiwanymi z wynajmu posiadanych pomieszczeń, czym skarżący uzupełnia domowy budżet. Pozostałą nieruchomość wykorzystuje celem zaspokojenia potrzeb mieszkaniowych rodziny.
Nadto zainicjował trzy sprawy, w których zobowiązany jest do poniesienia wpisów sądowego od wniesionych skarg. Wobec powyższego, poniesienie kosztów sądowych w niniejszej sprawie spowoduje uszczerbek w niezbędnych wydatkach koniecznego utrzymania skarżącego i rodziny, a w konsekwencji prowadzi do ograniczenia prawa do sądu.
Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość uzyskiwanych środków z trudem pozwala na pokrycie koniecznych kosztów bieżącego utrzymania. Skarżący nie ma zatem środków na pokrycie kosztów wolnorynkowego wynagrodzenia adwokata w niniejszej sprawie.
W tym stanie rzeczy należało przyznać prawo pomocy w całości.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Z powyższych względów, na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 w zw. z art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska