Uzasadnienie
Skarżąca A. D. wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie jej od obowiązku poniesienia kosztów sądowych w całości. Argumentowała, że nie posiada żadnych oszczędności, ani przedmiotów wartościowych. Nie pracuje, aktualnie jedynym źródłem dochodu jest okresowe świadczenie rehabilitacyjne przyznane do 24 września 2012r. w wysokości [...] zł miesięcznie. Podała, że ponosi wysokie koszty związane z zakupem lekarstw i rehabilitacją. Wskazała, że samodzielnie prowadzi swoje gospodarstwo domowe i ponosi koszty związane ze swoim utrzymaniem. Z akt administracyjnych sprawy wynika, że w związku z chorobą od listopada 2011r. kilkakrotnie przebywała w szpitalu na okres powyżej 7 dni.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270, dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w części następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku w koniecznych kosztach bieżącego utrzymania jej i rodziny. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić wszystkich należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja skarżącej pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie poprzez zwolnienie jej od kosztów sądowych. Aktualnie utrzymuje się jedynie z okresowego świadczenia z ubezpieczenia społecznego. Doświadczenie życiowe wskazuje, że wysokość osiąganego dochodu z trudem pozwala na zaspokojenie podstawowych potrzeb bieżącego i koniecznego utrzymania skarżącej. Nadto choruje, co wiąże się ze zwiększonymi kosztami koniecznego utrzymania, które przeznacza na leki i rehabilitację. Z uwagi na stan zdrowia ograniczone są też jej możliwości zarobkowania. Przyjąć należy, że skarżąca nie ma możliwości poczynienia oszczędności celem ich przeznaczenia na pokrycie kosztów sądowych nawet w części. Dysponuje wprawdzie nieruchomością, ale nie ma możliwości czerpania z niej dodatkowych dochodów, gdy wykorzystuje ją na zaspokojenie swoich potrzeb bytowych. Należało, zatem uwzględnić wniosek o prawo pomocy w tym zakresie.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 2 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska