Uzasadnienie
Pismem wniesiony w dniu [...] grudnia 2008 r. W.B. i M. B. wnieśli skargę na wyżej opisaną decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującą w mocy decyzję Burmistrza Gminy z dnia [...]r. nr [...]w przedmiocie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji obejmującej zmianę sposobu użytkowania pomieszczenia magazynowego na stację diagnostyczną kontroli pojazdów, realizowanej przez A. i P. małż. P. na działce o nr ewid..[...] położonej w miejscowości Z. W skardze zawarto wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając wniosek wskazano, iż planowana inwestycja spowoduje uciążliwości związane z emisją spalin, hałasem związanym z dojazdem pojazdów dostawczych i ciężarowych, zwiększy intensywność wykorzystania terenu i oddziaływanie na sąsiednie działki, naruszy warunki geologiczne posadowienia budynków sąsiednich, w tym będących własnością skarżących.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz. 1270 ze zm.- dalej zwaną ppsa) Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1 art. 61, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wstrzymanie wykonania aktu może dotyczyć jedynie takiego aktu, który nadaje się do wykonania i wymaga wykonania, tym samym odnosi się do sytuacji, gdy zaskarżony akt wywołuje skutki materialnoprawne. Wstrzymanie wykonania jest jednak bezprzedmiotowe, gdy decyzja nie podlega w ogóle wykonaniu, w szczególności w postępowaniu egzekucyjnym. Decyzja ustalająca warunki zabudowy i zagospodarowania terenu jest taką właśnie decyzją, to swoista promesa, która może być wydana nieograniczonej ilości inwestorów.
Wskazać należy, iż inwestycja konkretyzuje się dopiero na etapie pozwolenia na budowę i dopiero wówczas może wystąpić po stronie osób trzecich możliwość doznania szkody bądź skutków, o jakich mowa w art. 61 §3 ppsa (por. wyrok NSA z 15.10.2001 r. sygn. akt II SA/GD 2174/01).
W tych okolicznościach zawarty w skardze wniosek nie mógł zostać uwzględniony i na mocy art. 61 § 3 i § 5 ppsa należało orzec, jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak