Uzasadnienie
Pismem z dnia 18 grudnia 2016 r. A. J. wniosła do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2016r. nr [...] w przedmiocie ustalenia opłaty adiacenckiej w wys. [...] zł z tytułu wzrostu wartości nieruchomości położonej przy ul. [...] w P., obręb S., ark. mapy [...], działka nr [...], spowodowanego wybudowaniem drogi.
Sąd pismem z dnia 25 stycznia 2017 r. wezwał skarżącą do usunięcia w terminie 7 dni braków formalnych skargi poprzez jej podpisanie, a pismem z dnia 2 lutego 2017 r. do uiszczenia wpisu od skargi w kwocie [...]zł, pod rygorem jej odrzucenia (art. 58 § 1 pkt 3 i art. 220 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – t.j. Dz. U. z 2016 r. poz. 718, dalej: p.p.s.a.).
Na skutek nieobecności skarżącej pod adresem jej miejsca zamieszkania, stosownie do przepisu art. 73 § 1-4 P.p.s.a., przyjąć należało domniemanie doręczenia, ze skutkiem odpowiednio na dzień 13 i 20 lutego 2017 r.
Pomimo upływu 7 dni od daty domniemanego doręczenia wezwań skarżąca nie usunęła braków formalnych skargi, ani nie uiściła wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Skarga A. J. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 230 § 1 p.p.s.a. od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunku wy lub stały. Pismami, o których mowa w § 1, są skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania (art. 230 § 2 p.p.s.a.). W myśl przepisu art. 220 § 3 p.p.s.a. skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlegają odrzuceniu przez sąd.
Stosownie zaś do art. 46 § 1 pkt 4 p.p.s.a. każde pismo strony powinno zawierać podpis strony. Brak podpisu strony pod skargą stanowi brak formalny, który podlega usunięciu w trybie art. 49 § 1 p.p.s.a. W myśl powołanego przepisu, jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. W przypadku, gdy pismem tym jest skarga, niewykonanie w terminie wezwania do uzupełnienia braku formalnego skargi obliguje sąd, stosownie do art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a., do jej odrzucenia.
W niniejszej sprawie skarga wniesiona przez A. J. nie została przez nią podpisana, co zobowiązało Sąd do wezwania skarżącej do usunięcia tego braku formalnego skargi. Nadto Sąd wezwał skarżącą do uiszczenia w terminie 7 dni wpisu sądowego od skargi, pod rygorem jej odrzucenia.
Na oba wezwanie Sądu skarżąca nie odpowiedziała.
Sąd pragnie wyjaśnić, że z uwagi na nieobecność A. J. w jej miejscu zamieszkania w dacie podjęcia próby doręczenia jej obu sądowych wezwań (odpowiednio - 30 stycznia i 6 lutego 2017 r.) zastosowanie znalazły przepisy art. 73 § 1-4 P.p.s.a. Przepis art. 73 § 1 P.p.s.a. określa, że w razie niemożności doręczenia pisma w sposób przewidziany w art. 65-72 (uwaga Sądu: osobiście, dorosłemu domownikowi bądź zarządcy domu), pismo składa się na okres czternastu dni w placówce pocztowej w rozumieniu ustawy z dnia 23 listopada 2012 r. - Prawo pocztowe albo w urzędzie gminy, dokonując jednocześnie zawiadomienia określonego w § 2. Zawiadomienie o złożeniu pisma wraz z informacją o możliwości jego odbioru w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy w terminie siedmiu dni od dnia pozostawienia zawiadomienia, umieszcza się w oddawczej skrzynce pocztowej, a gdy to nie jest możliwe, na drzwiach mieszkania adresata lub w miejscu wskazanym jako adres do doręczeń, na drzwiach biura lub innego pomieszczenia, w którym adresat wykonuje swoje czynności zawodowe (art. 73 § 2 P.p.s.a.).
W przypadku niepodjęcia pisma w terminie, o którym mowa w § 2, pozostawia się powtórne zawiadomienie o możliwości odbioru pisma w terminie nie dłuższym niż czternaście dni od dnia pierwszego zawiadomienia o złożeniu pisma w placówce pocztowej albo w urzędzie gminy. Przepis art. 73 § 4 P.p.s.a. określa, że doręczenie uważa się za dokonane z upływem ostatniego dnia okresu, o którym mowa w § 1.
W związku z brzmieniem powyższych przepisów oraz z uwagi na niemożność doręczenia ww. wezwań skarżącej osobiście lub do rąk dorosłego domownika, względnie dozorcy domu, Sąd przyjął, zgodnie z art. 73 § 4 P.p.s.a., że skutek doręczenia przesyłek awizowanych dwukrotnie odpowiednio w dniach – pierwszej w dniach 30 stycznia 2017 r. i 7 lutego 2017 r., drugiej w dniach 6 lutego 2017r. i 14 lutego 2017 r., nastąpił odpowiednio w dniach – 13 i 20 lutego 2017 r. Licząc, iż skarżąca zobowiązana była do podpisania skargi i uiszczenia wpisu od skargi w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwań, należy przyjąć, że ów termin mijał skarżącej odpowiednio 20 i 27 lutego 2017 r.
Zważywszy, że na powyższe wezwania skarżąca nie odpowiedziała, jej skargę należało na podstawie art. 220 § 3 i art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 46 § 1 pkt 4 i art. 49 § 1 p.p.s.a. odrzucić skargę, o czym orzeczono w sentencji postanowienia.
Na marginesie Sąd pragnie pouczyć stronę, że jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. W piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Równocześnie z wnioskiem strona powinna dokonać czynności, której nie dokonała w terminie. (w tym wypadku – uiszczenia wpisu od skargi w kwocie 100 zł i podpisania skargi).
/-/ T. Świstak