Uzasadnienie
Sygn. II SA/Po 73/04
J. C. pismem z dnia [...]r. złożonym w Powiatowym Inspektoracie Nadzoru Budowlanego złożyła skargę na S. i T.S., właścicieli działki nr [...] w S. przy ul. [...], dotyczącą samowoli budowlanej polegającej na korzystaniu z murów budynku położonego w granicy z działką [...].
Decyzją znak [...] z dnia [...]r., na podstawie art. 104 i 105 kodeksu postępowania administracyjnego, po przeprowadzeniu postępowania w sprawie zabudowy działki położonej w S. przy ul. [...], oznaczonej nr geodezyjnym gruntu [...], Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego umorzył postępowanie w sprawie, ponieważ stało się bezprzedmiotowe.
W uzasadnieniu decyzji organ podał, że podczas wizji w dniu [...]r. na działce [...] stwierdzono, iż działka ta zabudowana jest następującymi obiektami: Budynek mieszkalny jednorodzinny, budynek gospodarczy z kotłownią, budynek gospodarczy – kurnik. Organ nadzoru budowlanego przeprowadził postępowanie administracyjne, mające na celu ustalenie zgodności przedmiotowej zabudowy z przepisami prawa budowlanego. W wyniku tego postępowania decyzją z dnia [...]r. PINB nakazał rozbiórkę: obiekt tymczasowy – szopa – wiata drewniana – kurnik i rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego – pokój od strony wschodniej o powierzchni 25,50 m2.
Następnie, decyzją z dnia [...]r. nr [...], udzielono pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego z kotłownią.
Podczas wizji lokalnej [...]r. dokonano porównania stanu istniejącej zabudowy całej nieruchomości, ze stanem stwierdzonym podczas wizji przeprowadzonej dnia [...]r. Ustalono wówczas, że na nieruchomości nie dokonano żadnych robót budowlanych po okresie wydanych decyzji administracyjnych. Nie potwierdziła się żadna okoliczność stanowiąca podstawę wszczęcia postępowania w sprawie. Wyjaśniono dalej, że sprawa odprowadzania wód deszczowych z dachu budynku szopy drewnianej, użytkowanej jako kurnik została już rozstrzygnięta. Stwierdzając brak odstępstw od przepisów prawa budowlanego organ umorzył postępowanie jako bezprzedmiotowe.
Rozpatrując odwołanie J. C., kwestionujące sprawy związane z pozwoleniem na użytkowanie pomieszczenia gospodarczego – kotłowni, Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego decyzją z dnia [...]r. nr [...], na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 i art. 104 § 1 i 2 kpa utrzymał zaskarżoną decyzję w mocy.
W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy podał, że rozpatrując odwołanie nie może zmieniać rodzaju sprawy, ani rozszerzać jej zakresu, bo nie może rozstrzygać w przedmiocie nie objętym rozstrzygnięciem zaskarżonej decyzji. W postępowaniu prowadzonym przez organ I instancji ustalone zostało, że organ nadzoru prowadził postępowania zakończone ostatecznymi decyzjami. I tak: w sprawie szopy – wiaty drewnianej, użytkowanej jako kurnik, jest ostateczna decyzja z dnia [...]r., w sprawie zaś budynku gospodarczego – kotłowni również wydano ostateczną decyzję w sprawie pozwolenia na użytkowanie tego obiektu. Brak więc podstaw, aby w powyższych sprawach wydawać ponownie decyzję, w sytuacji gdy stwierdzono, że właściciele nieruchomości nie wykonali żadnych robót budowlanych, które uzasadniałyby ingerencję organów nadzoru budowlanego. Brak jest zatem przedmiotu postępowania co prowadzi, zgodnie z art. 105 § 1 kpa, do umorzenia postępowania jako bezprzedmiotowego.
Skargę na powyższą decyzję do sądu administracyjnego złożyła J. C. Skarżąca opisuje historię zabudowy działki nr [...] i twierdzi, że budynek mieszkalny był pobudowany jako budynek gospodarczy, szopa bez własnego muru jest samowolą budowlaną, kotłownia centralnego ogrzewania pobudowana w ramach samowoli, składowanie tam opału sprawia, że w jej mieszkaniu odpada tynk oraz jest wilgoć i grzyb. Na rozprawie przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym skarżąca wyjaśniła, że jej żądanie dotyczy rozbiórki kotłowni przylegającej do jej budynku, bo tylko w ten sposób zostanie uniemożliwiona dewastacja budynku skarżącej.
W odpowiedzi na skargę Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego wniósł o jej oddalenie. W uzasadnieniu podano, iż skarga, podobnie jak i odwołanie dotyczy obiektów budowlanych na działce [...], w stosunku do których postępowania administracyjne zostały zakończone. W sprawie nakazania rozbiórki szopy – wiaty drewnianej skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego złożył zobowiązany T.S., a sprawa zawisła pod sygnaturą II SA/Po 205/03.
Budynek gospodarczy z kotłownią został objęty odrębną decyzją, która jest prawomocna. Organ podkreślił, że bezpodstawnym jest wydawanie merytorycznych rozstrzygnięć w odniesieniu do budynków, co do których funkcjonują w obrocie prawnym ostateczne decyzje. Zarzuty stawiane przez skarżącą dotyczą tej samej materii, wobec czego nie mogły być one merytorycznie rozpatrywane w postępowaniu odwoławczym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga nie zasługuje na uwzględnienie.
Kontrola sądu administracyjnego, zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) i art. 3 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – ogranicza się do badania zgodności z prawem zaskarżonych aktów administracyjnych. Kontrola ta ogranicza się więc do zbadania, czy w toku rozpoznawania sprawy organy administracji publicznej nie naruszyły prawa materialnego i procesowego w stopniu mogącym mieć wpływ na wynik sprawy. Rozstrzygając skargę w powyższym zakresie Sąd uznał, że organy orzekające w niniejszej sprawie prawidłowo ustaliły stan faktyczny i prawidłowo zastosowały do niego przepisy prawa procesowego.
Dysponując wnioskiem J. C. z [...]r., Powiatowy Inspektor Nadzoru Budowlanego prawidłowo wszczął postępowanie w sprawie zabudowy działki położonej z S., oznaczonej nr geodezyjnym [...]. Po ustaleniu, że w obrocie prawnym funkcjonują prawomocne decyzje administracyjne nakazujące rozbiórkę szopy użytkowanej na kurnik oraz nakazującej rozbiórkę części budynku mieszkalnego, a także po ustaleniu, iż jest prawomocna decyzja udzielająca pozwolenia na użytkowanie budynku gospodarczego – kotłowni, trafnie przyjęto, że ponowne rozpoznawanie tych zagadnień jest niedopuszczalne.
Należy tutaj wyjaśnić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu wyrokiem z dnia 04 lutego 2005 r. wydanym w sprawie II SA/Po 205/03 oddalił skargę T.S. na decyzję w przedmiocie nakazania rozbiórki obiektów budowlanych. W chwili obecnej istnieje więc podstawa prawna do wszczęcia ewentualnego postępowania dla wyegzekwowania prawomocnej decyzji rozbiórkowej.
Zgodnie z art. 105 § 1 kpa, gdy postępowanie z jakiejkolwiek przyczyny stało się bezprzedmiotowe, organ administracji publicznej wydaje decyzję o umorzeniu postępowania. Bezprzedmiotowość postępowania oznacza, że brak jest któregoś z elementów materialnego stosunku prawnego, a wobec tego nie można wydać decyzji załatwiającej sprawę przez rozstrzygnięcie jej co do istoty.
Żądanie skarżącej nakazania rozbiórki kotłowni, bo jak twierdzi - to jest przyczyną dewastacji jej budynku, w toku postępowania przed organami nadzoru budowlanego nie może być rozpoznane, jeśli zważyć iż właściciel kotłowni legitymuje się ostateczną decyzją administracyjną w przedmiocie udzielenia pozwolenia na użytkowanie pomieszczenia budynku gospodarczego z kotłownią.
Dokonując kontroli decyzji organów nadzoru budowlanego w ocenie Sądu brak przesłanek pozwalających na przyjęcie, że doszło do naruszenia jakiegokolwiek przepisu, zarówno prawa materialnego, jak i procesowego. Wobec czego na zasadzie art. 151 prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Sąd skargę oddalił.
/-/ E. Brychcy /-/ St. Małek /-/ E. Podrazik