Uzasadnienie
J. K. pismem z 1 września 2016 r. zakwestionowała prawidłowość postanowienia Wojewody z dnia 19 września 2016 r. nr [...] w przedmiocie uchybienia terminu od wniesienia odwołania przesyłając dowód nadania odwołania. Pismo to został potraktowane jako skarga do sądu administracyjnego na wyżej opisane postanowienie Wojewody.
W odpowiedzi na skargę Wojewoda wniósł o umorzenie postępowania sądowego, podnosząc, że uwzględnił skargę w całości - w ten sposób, że postanowieniem z [...] 2016 r. nr [...] [postanowienie znajduje się w aktach postępowania administracyjnego] uchylił zaskarżone własne postanowienie z dnia [...] 2016 r., stwierdzając jednocześnie, iż działania tego organu nie miało miejsca z rażącym naruszeniem prawa. Organ wskazał, iż po zapoznaniu się z nadesłanym przez stronę skarżącą dowodem nadania odwołania oraz danymi zawartymi na stronie internetowej: [...] stwierdził, iż odwołanie J. K. od decyzji Starosty [...] z [...] 2016 r. nr [...] zostało złożone w terminie.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Postępowanie sądowoadministracyjne podlega umorzeniu.
Zgodnie z art. 54 § 3 zdanie pierwsze ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. - dalej: p.p.s.a.) organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania zaskarżono, może w zakresie swojej właściwości uwzględnić skargę w całości w terminie trzydziestu dni od dnia jej otrzymania. Uwzględniając skargę, organ stwierdza jednocześnie, czy działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania miały miejsce bez podstawy prawnej albo z rażącym naruszeniem prawa.
W niniejszej sprawie Wojewoda we wspomnianym trybie - tzw. autokontroli, uchylił w całości zaskarżone postanowienie o stwierdzeniu uchybienia terminu do wniesienia odwołania. Takie działanie, polegające na wzruszeniu orzeczenia stanowiącego przedmiot skargi w niniejszej sprawie, spowodowało, że również sama skarga jako środek zaskarżenia utraciła swój byt, co powoduje bezprzedmiotowość niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego.
W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 i § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.
Odstąpiono od rozstrzygnięcia o zwrocie kosztów postępowania (art. 201 § 1 p.p.s.a.), ponieważ skarżąca była zwolniona z obowiązku ich uiszczania (art. 239 pkt 1 lit. b p.p.s.a.).
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak