Uzasadnienie
Wnioskiem z dnia 22 września 2010 r. skarżący domagali się wstrzymania wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławcze w Lesznie z dnia [...] sierpnia 2010 r. o utrzymaniu w mocy decyzji Wójta Gminy P. nr [...] ([...]) o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przez T. W. przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania budynku [...] na [...]na działce o nr ewid. [...] położonej w [...]. We wniosku wskazali na zagrożenie dla środowiska naturalnego (obszarów Natura 2000) w postaci jego degradacji i wprowadzenia w krajobrazie nieodwracalnych zmian.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Wniosek strony skarżącej nie zasługuje na uwzględnienie.
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające udzielenie ochrony tymczasowej.
W niniejszej sprawie skarżący domagali się wstrzymania wykonania decyzji określającej środowiskowe uwarunkowania zgody na realizację przedsięwzięcia polegającego na zmianie sposobu użytkowania obiektu budowlanego. Decyzja ta jako etap procesu inwestycyjnego daje inwestorowi prawo do zgłoszenia właściwemu organowi zamiaru przystąpienia do zmiany sposobu użytkowania budynku przed planowanym podjęciem nowego użytkowania obiektu (między innymi o ile planowane nowe użytkowanie jest zgodne z obowiązującym planem zagospodarowania przestrzennego, a w jego braku z decyzją o warunkach zabudowy), które można legalnie wykonać dopiero po upływie terminu do zgłoszenia sprzeciwu przez właściwy organ (art. 71 ust. 2, 4, 5 i 7 ustawy Prawo budowlane). Przedmiotowa decyzja nie stanowi zatem aktu, który dawałby inwestorowi podstawę do rozpoczęcia użytkowania obiektu czy ewentualnie do wykonania robót budowlanych.
Słowem, samo uzyskanie decyzji środowiskowej nie prowadzi wprost do realizacji inwestycji, a tym samym nie narusza na tym etapie inwestycyjnym żadnych praw skarżących w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub nieodwracalnych skutków - czy to skarżącym, czy to środowisku. Brak było zatem podstaw do uwzględnienia wniosku (por. postanowienie NSA z dnia 1 lutego 2010 r. sygn. akt II OZ 35/10, dostępne w bazie orzeczeń pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
W tym stanie rzeczy, skoro skarżący nie wykazali istnienia przesłanek [...] do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, Sąd na podstawie art. 61 § 3 i 5 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.
/-/ B. Drzazga