Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 736/16 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu po rozpoznaniu skargi M. A. i K. A. na decyzję Wojewody z dnia [...] 2016 roku Nr [...] w przedmiocie zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, uchylił zaskarżoną decyzję w części obejmującej uzasadnienie.
Wnioskiem z dnia 29 marca 2017 r. Wojewoda zwrócił się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu o wykładnię wyroku z dnia 29 marca 2017 r. poprzez wskazanie sposobu i formy jego wykonania.
Wnioskodawca wskazał, że w jego ocenie uzasadnienie oraz sentencja wyroku z dnia 28 grudnia 2016 r,. nie zawierają prawnoadministracyjnych wskazań co do sposobu i formy jego wykonania, a wątpliwości dotyczą formy nowego rozstrzygnięcia, to jest czy powinno ono stanowić nową decyzję z powtórzeniem sentencji wcześniejszej decyzji, ale zawierająca uzasadnienie uwzględniające wyrok sądu, względnie czy organ winien wydać samo uzasadnienie, a jeśli tak, to czy powinno ono przybrać formę decyzji (niespełniajacej wymogów art. 107 K.p.a.), czy tez inna formę wynikająca z K.p.a.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
Stosownie do treści art. 158 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. - dalej: P.p.s.a.) sąd, który wydał wyrok rozstrzyga postanowieniem wątpliwości co do jego treści. Postanowienie w tym przedmiocie sąd może wydać na posiedzeniu niejawnym.
W doktrynie spostrzega się, że konieczność dokonania wykładni rozstrzygnięcia zachodzi wówczas, gdy jego treść jest sformułowana w sposób niejasny. Uwzględnienie wniosku o dokonanie wykładni wyroku może nastąpić jedynie wówczas, gdy istnieje rzeczywista wątpliwość co do istoty rozstrzygnięcia zawartego w sentencji. Wątpliwości co do treści uzasadnienia wyroku mogą być wyjaśniane w trybie art. 158 P.p.s.a., gdy jest to niezbędne do dokonania prawidłowej interpretacji sentencji orzeczenia (M. Jagielska, J. Jagielski, R. Stankiewicz, M. Grzywacz, w: Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015, s. 643-644).
Wątpliwości tego rodzaju - jak trafnie zauważył Wojewoda - zaistniały w stosunku zawartych w uzasadnieniu wyroku z dnia 28 grudnia 2016 r. sygn. akt II SA/Po 736/16 wskazań co do dalszego postępowania organów administracji.
Wyjaśniając powyższe wątpliwości w pierwszym rzędzie wskazać należy, iż wyroku tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu orzekł o uchyleniu zaskarżonej decyzji kasatoryjnej organu II instancji w części dotyczącej uzasadnienia, a w pozostałym zakresie skargę oddalił.
Powyższe oznacza, że z powodu niewzruszenia przez sąd zaskarżonej decyzji w zakresie rozstrzygnięcia, pozostaje w obrocie prawnym ostateczna decyzja, a powtórne orzekanie w sprawie, w tym ponowne sporządzenie uzasadnienia przez organ odwoławczy skutkowałoby sytuacją, gdy nowa decyzja organu byłaby dotknięta nieważnością (art. 156 § 1 pkt 3 K.p.a.) jako powtórzone orzeczenie w sprawie już poprzednio rozstrzygniętej decyzją ostateczną (prawomocną).
Jednocześnie w związku z takim kształtem orzeczenia Sądu zawartego w pkt I i II wyroku z dnia 28 grudnia 2016 r. uznać należy, iż wyeliminowane uzasadnienie zaskarżonej decyzji znajduje wypełnienie treściowe w postaci argumentów uzasadnienia sądu administracyjnego (analogicznie w przywołanym wyżej orzecznictwie).
Powyższe oznacza, iż wykonanie przedmiotowego wyroku przez Wojewodę winno polegać nie na wydaniu nowego rozstrzygnięcia, lecz na zwróceniu akt sprawy organowi I instancji wraz decyzją z dnia [...] 2016 r. Nr [...] i z odpisem prawomocnego wyroku tut. Sądu z dnia 28 grudnia 2016 r. i jednoczesnym poinformowaniu tegoż organu, że uzasadnienie tej decyzji zostało w całości wyeliminowane, a przesłanki rozstrzygnięcia kasacyjnego i wskazania jakie okoliczności należy wziąć pod uwagę przy ponownym rozpatrzeniu sprawy (art. 138 § 2 zd. 2 K.p.a.) są zawarte w argumentacji uzasadnienia wyroku sądu administracyjnego.
Z tych też względów Sąd, na podstawie art. 158 P.p.s.a., postanowił, jak w sentencji.