Uzasadnienie
Dnia [...] maja 2006r. H. i K. S. wnieśli o zmianę decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z znak [...], zrealizowanego na działce nr [...] ark. [...], obręb G., przy ul. [...] w P. w zakresie przedłużenia użyteczności budynku gospodarczego do roku 2009 – do ukończenia robót małej architektury.
Prezydent Miasta decyzją z dnia [...] nr [...] na podstawie art. 36a ust. 3 ustawy z dnia 7 lipca 1994r. Prawo budowlane (Dz.U. z 2003r. Nr 207, poz. 2016 ze zm.) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 – dalej kpa) odmówił zmiany decyzji pozwolenia na budowę nr [...] z [...] znak [...] zrealizowanego na działce nr [...] art. [...] obręb G., przy ul. [...] w P. Uzasadniając organ wyjaśnił, że określony w pkt 3 decyzji w sprawie pozwolenia na budowę budynek gospodarczy powinien być rozebrany, aby nie była przekroczona powierzchnia zabudowy działki – 20% określona w decyzji.
W przewidzianym ustawą terminie odwołanie wnieśli H. i K. S. podnosząc, że powierzchnia działki wynosi [...] m2, natomiast powierzchnia domu jednorodzinnego [...]m2, a wraz z zabudową budynku gospodarczego o pow. [...]m2 wynosi [...] m2. Skarżący wyliczyli, że 20% z [...] m2 to [...] m2, a więc zabudowa została przekroczona o [...]m2, tj. o 0,59%, w związku z czym wnieśli o uchylenie zaskarżonej decyzji.
Wojewoda decyzją z dnia [...] nr [...]utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję, wyjaśniając że budynek gospodarczy przekracza dopuszczalną maksymalną powierzchnie zabudowy o 16,6%, a nie jak twierdzą skarżący o 0,59%.
W skardze do sądu administracyjnego H. i K. S. podnieśli zarzut dokonania błędnych ustaleń przez organ II instancji. Skarżący zauważyli, że faktyczna zabudowa na działce wynosi 20,18%, a nie jak ustalił organ 36,6%.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wyjaśnił, że z dniem [...] 2006r. Wojewoda wystąpił do Głównego Inspektora Nadzoru Budowlanego o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji.
Pismem z dnia [...]2007r. Główny Inspektor Nadzoru Budowlanego poinformował Wojewodę o braku podstaw do wszczęcia postępowania w sprawie nieważności zaskarżonej decyzji wobec zawisłości sprawy przed sądem administracyjnym.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga zasługiwała na uwzględnienie.
Stosownie do treści art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz.U. Nr 153, poz. 1269) zadaniem sądów administracyjnych jest kontrola działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, tj. kontroli zgodności zaskarżonego aktu z przepisami postępowania administracyjnego, a także prawidłowości zastosowania i wykładni norm prawa materialnego.
Zgodnie z umieszczoną w art. 7 kpa zasadą prawdy obiektywnej organy prowadzące postępowanie mają obowiązek zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego, aby ustalić stan faktyczny zgodny z rzeczywistością. Zasady ogólne postępowania administracyjnego stanowią integralną część przepisów regulujących procedurę administracyjną i są dla organów wiążące na równi z innymi przepisami tej procedury, przy czym art. 7 kpa jest nie tylko zasadą dotyczącą sposobu prowadzenia postępowania, lecz w równym stopniu wskazówką interpretacyjną prawa materialnego, na co wskazuje zwrot zobowiązujący organy do "załatwienia sprawy" zgodnie z tą zasadą (po. wyrok WSA w Warszawie z dnia 12 stycznia 2006r. sygn. V SA/Wa 2351/05. Rozpoznający sprawę Wojewoda wydał zaskarżoną decyzję w oparciu o błędne – jak słusznie podkreślili skarżący, a co przyznał sam organ – wyliczenia. Tymczasem to te, dokonane przez organ odwoławczy, obliczenia procentu zabudowy działki o nr ewid. [...] art. [...], obręb G. położonej przy ul. [...]w P., stanowiły podstawę wydania zaskarżonego rozstrzygnięcia.
Takie naruszenie art. 7 kpa mogło mieć wpływ na wynik sprawy i z powyższych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" i art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzeczono jak w sentencji wyroku. Sąd orzekł o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji w trybie art. 152 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Przy ponownym rozpatrywaniu sprawy, rzeczą organu będzie prawidłowe dokonanie ustaleń stanu faktycznego i na jego podstawie wydanie decyzji.
/-/ A. Łaskarzewska /-/ B. Kamieńska /-/ B. Drzazga