Uzasadnienie
Pismem z dnia 14 listopada 2011 r. B.M. wniósł do Rady Gminy Ż. skargę na działalność Wójta Gminy Ż., naruszającą - zdaniem skarżącego - praworządność. Powołując się na art. 221 § 1, 2 i 3 oraz art. 227 kpa B.M. zarzucił Wójtowi przewlekłe i biurokratyczne załatwianie sprawy dotyczącej zawarcia umowy dzierżawy gruntu gminnego oraz sankcjonowanie niezgodnych z prawem zachowań dyrektora szkoły - pracownika podległego Wójtowi.
Uchwałą z dnia 29 marca 2012 r. Nr [...] Rada Gminy Ż., na podstawie art. 18 ust. 2 pkt 5 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. Nr 142 z 2001 r. poz. 1591 ze zm.) oraz art. 229 pkt 3 kpa uznała skargę B.M. za bezzasadną.
Na powyższą uchwałę B.M. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu. Domagając się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały, skarżący zakwestionował wyrażoną przez Radę Gminy negatywną ocenę jego zarzutów dotyczących działalności Wójta Gminy Ż..
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga jest niedopuszczalna i podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012 r. poz. 270) kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne (pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postanowienia, a także postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (pkt 2), postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie)pkt 3), inne niż określone w pkt. 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa (pkt 4) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach (pkt 4a), akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej (pkt 5), akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt. 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej (pkt 6), akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego (pkt 7) oraz na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt. 1 - 4a (pkt 8).
B.M. wniósł skargę do Sądu na uchwałę Rady Gminy Ż., która wydana została na skutek jego skargi (powszechnej) wniesionej w trybie art. 227 kpa. W myśl tego przepisu przedmiotem skargi (zwanej skargą powszechną, w odróżnieniu od skarg kierowanych do sądu administracyjnego) może być w szczególności zarzut naruszenia przez właściwy organ praworządności, a także przewlekłe lub biurokratyczne załatwianie spraw.
Skarga powszechna jest odformalizowanym środkiem obrony i ochrony różnych interesów jednostki, których naruszenie nie daje podstaw do żądania wszczęcia postępowania administracyjnego. Skargi takie są załatwiane w samodzielnym I- instancyjnym postępowaniu uproszczonym, kończącym się zawiadomieniem skarżącego o sposobie załatwienia sprawy będącej przedmiotem skargi. Zasadą jest. ze organem właściwym do załatwienia skargi są organy wyższego stopnia, lub organy sprawujące bezpośredni nadzór. W myśl art. 229 pkt 3 kpa organem właściwym do rozpatrzenia skargi dotyczącej zadań lub działalności wójta z wyjątkiem spraw określonych w pkt. 2 (tj. spraw należących do zadań zleconych z zakresu administracji rządowej) jest rada gminy. Wniesiona zatem przez skarżącego skarga w pełni odpowiada kryterium przewidzianym dla skargi powszechnej określonej w Dziale VIII kpa, której przedmiotem uczyniono działalność Wójta Gminy Ż..
Sąd administracyjny nie jest właściwy do rozpoznawania skarg powszechnych w rozumieniu Działu VIII kpa, a więc skarg związanych z krytyką należytego wykonywania zadań przez właściwe organy albo ich pracowników, ani także do oceny prawidłowości prowadzonego postępowania skargowego w trybie powołanych wyżej przepisów. Sąd kontroluje bowiem działalność administracji publicznej w zakresie określonym w ustawie Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, a ta forma działalności administracji (skarga powszechna w rozumieniu Działu VIII kpa) nie została wymieniona w cytowanym wyżej art. 3 § 2 ppsa (patrz np. postanowienia: z dnia 6.VII.2012 r. sygn. II OSK 1571/12; z dnia 24.X.2008 r. sygn. I ISK 1300/08; z dnia 26.I.2011 r. sygn. II OSK 1961/11 - orzeczenia publ.: orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skoro więc skarga do Wojewódzkiego Sadu Administracyjnego w Poznaniu wniesiona została w sprawie nie podlegającej kognicji sądu administracyjnego, to podlega ona odrzuceniu z mocy art. 58 § 1 pkt 1 i § 3 ppsa.
Wobec odrzucenia skargi, ocenie merytorycznej Sądu nie podlegają podniesione w niej zarzuty.
MK /-/ J.Szaniecka