Uzasadnienie
Wyrokiem z dnia 20 grudnia 2016 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu oddalił skargę Czesława na opisaną powyżej decyzję Wojewody.
Złożonym w dniu 20 grudnia 2016 r. skarżący zwrócił się do Sądu o doręczenie mu odpisu wyroku wydanego w powyższej sprawie, natomiast w dniu 09 stycznia 2017 r. skarżący uiścił opłatę kancelaryjną w wysokości 100 zł z tytułu sporządzenia uzasadnienia wyroku.
W myśl art. 239 § 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm., zwanej dalej p.p.s.a.), strona skarżąca działanie, bezczynność organu lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej nie ma obowiązku uiszczania kosztów sądowych, do których – zgodnie z art. 212 oraz art. 211 p.p.s.a. – zalicza się również opłaty sądowe obejmujące m.in. opłatę kancelaryjną.
Stosownie natomiast do treści art. 225 p.p.s.a. opłatę prawomocnie uchyloną w całości lub w części postanowieniem sądu lub różnicę między kosztami pobranymi a kosztami należnymi, a także pozostałość zaliczki wpłaconej na pokrycie wydatków zwraca się stronie z urzędu na jej koszt.
Wobec powyższego należało stwierdzić, że skarżąca uiściła niewymagane koszty sądowe, rozumiane jako różnica między kosztami pobranymi – wynoszącymi 100 złotych – a kosztami należnymi, których w niniejszej sprawie strona nie miała obowiązku ponosić.
Stąd też opłata kancelaryjna – jako nienależna – podlegała zwrotowi na podstawie art. 225 w zw. z art. 239 § 1 pkt 1 lit. b p.p.s.a.
/-/ W. Batorowicz