Uzasadnienie
Pismem sporządzonym dnia [...] r. M. B. złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na decyzję Komendanta Powiatowego Policji w M. z dnia [...] r. w przedmiocie opinii służbowej składając jednocześnie wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji.
W uzasadnieniu wniosku (k.7) skarżący wskazał, iż wykonanie decyzji skutkować będzie wydanie decyzji o obligatoryjnym zwolnieniu z Policji na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy z dnia 06.04.1990 r. o Policji (tekst jednolity Dz. U. z 2007 r. Nr 43, poz. 277 ze zm – dalej ustawa o Policji), co spowoduje trudne do odwrócenia skutki.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Zgodnie z treścią art. 61 § 3 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. - dalej ppsa) - Sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
W pierwszej kolejności należy zaznaczyć, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności może dotyczyć tylko takich z nich, które nadają się do wykonania i wymagają wykonania.
Przez pojęcie wykonania aktu administracyjnego należy z kolei zrozumieć spowodowanie w sposób dobrowolny lub doprowadzenie w trybie egzekucji do takiego stanu rzeczy, który jest zgodny z rozstrzygnięciem zawartym w danym akcie.
Nie każdy akt administracyjny kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania.
W ocenie Sądu decyzja w przedmiocie opinii służbowej ze względu na przedmiot nie kwalifikuje się do tak rozumianego wykonania.
Z przepisu § 3 rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 17.06.2002 r. w sprawie opiniowania służbowego funkcjonariuszy Policji oraz wzoru formularza opinii służbowej (Dz.U. Nr 98, poz. 890 ze zm.) wynika, że ma ona na celu w szczególności: motywowanie do sprawnego wykonywania zadań i czynności służbowych, ustalanie przydatności zarówno na danym stanowisku, jak i generalnie do służby, wyłanianie najlepszych kandydatów do mianowania lub powołania na wyższe stanowisko służbowe oraz na wyższy stopień policyjny, stanowić podstawę do określenia indywidualnego programu rozwoju zawodowego, które w zależności od rodzaju uzyskanej opinii uzależniają zmianę lub rozwiązanie stosunku służbowego policjanta. Przepis art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji stanowi, że policjanta zwalnia się ze służby w przypadku nieprzydatności do służby, stwierdzonej w opinii służbowej w okresie służby przygotowawczej itd.
Skarżący uzasadniając złożony wniosek wskazał, że wykonanie decyzji pociąga za sobą obowiązek ze strony organu wydania na podstawie art. 41 ust. 1 pkt 2 ustawy o Policji decyzji o zwolnieniu skarżącego ze służby.
Podkreślenia wymaga, że sama opinia służbowa tego skutku nie wywołuje.
Stanowi ona jedynie przesłankę dla obowiązkowego wydania decyzji o zwolnieniu ze służby.
Skoro, więc decyzja w przedmiocie opinii służbowej nie podlega wykonaniu w rozumieniu art. 61§3 ppsa Sąd na podstawie tego przepisu orzekł, jak w sentencji postanowienia.
/-/ A.Łaskarzewska