Uzasadnienie
Pismem z dnia [...] września 2020 r. M. K. wniósł sprzeciw od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] sierpnia 2020 r., [...] (k. 3 akt sądowych).
Sprzeciwiający się wniósł jednocześnie o przyznanie mu prawa pomocy poprzez zwolnienie z kosztów sądowych (punkt 4 sprzeciwu). W zakresie prawa pomocy wniosek zarejestrowano pod sygnaturą II SPP/Po [...]. W tym miejscu można wyprzedzająco odnotować, że wniosek o prawo pomocy M. K. później na wezwanie Sądu uzupełnił stosowne dane naniesione na wymaganym formularzu PPF (zob. k. 6-7 załącznika do akt sądowych II SPP/Po [...]).
Zarządzeniem z dnia [...] października 2020 r. Przewodniczący Wydziału II Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu (zwany dalej "Przewodniczącym Wydziału") polecił wezwać M. K. do usunięcia braku formalnego sprzeciwu w terminie 7 dni pod rygorem jej odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm., dalej "P.p.s.a.") – poprzez podanie numeru PESEL (k. 2 akt sądowych).
Powyższe zarządzenie zrealizowano wysyłając do sprzeciwiającego się stosowne wezwanie w piśmie z dnia [...] października 2020 r. (6 akt sądowych).
Wezwanie do podania numeru PESEL doręczono [...] listopada 2020 r. M. K. skutecznie na adres zamieszkania i odebrał je sam adresat (k. 9 akt sądowych).
Na powyższe wezwanie nie udzielono żadnej odpowiedzi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje
- 1. Dopuszczalność sprzeciwu w kontekście warunków formalnych
Sprzeciw M. K. podlega odrzuceniu.
Zgodnie z art. 64a P.p.s.a. od decyzji, o której mowa w art. 138 § 2 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (taka jest przedmiotem zaskarżenia w niniejszej sprawie), skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej do sądu administracyjnego sprzeciw.
Zgodnie z art. 64b § 2 P.p.s.a. sprzeciw od decyzji powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, żądanie jej uchylenia oraz oznaczenie organu, który wydał zaskarżoną decyzję. Ponadto, zgodnie z art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej.
Jak wynika z powyższego, postępowanie sądowoadministracyjne ze sprzeciwu jest podobne, jak w przypadku postępowania ze skargą. Także w przypadku sprzeciwu, jego badanie merytoryczne poprzedza analiza dopuszczalności pod względem formalnym. Dlatego też sąd zobligowany jest do zbadania, czy sprzeciw nie zawiera braków, o których mowa w art. 58 § 1 pkt 1-6 P.p.s.a.
Jak zaznaczono wyżej – sprzeciw powinien czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Z kolei, zgodnie z art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a. pierwsze pismo w sprawie powinno zawierać "numer PESEL strony wnoszącej pismo".
Art. 49 § 1 P.p.s.a. stanowi, że jeżeli pismo strony nie może otrzymać prawidłowego biegu wskutek niezachowania warunków formalnych, przewodniczący wzywa stronę o jego uzupełnienie lub poprawienie w terminie siedmiu dni pod rygorem pozostawienia pisma bez rozpoznania, chyba że ustawa stanowi inaczej. Ten ostatni przepis należy odczytywać w kontekście art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., zgodnie z którymi sąd odrzuca sprzeciw, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jego braków formalnych.
Skoro M. K. nie zareagował na wezwanie do uzupełniania braków formalnych sprzeciwu w zakresie podania swojego numeru PESEL, to wniesiony w ten sposób sprzeciw podlegał odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a. Postanowienie w tym przedmiocie mogło być wydane na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 P.p.s.a.).
Na marginesie Sąd zaznacza, że zważając, aby prawo do sądu skarżącego nie doznało uszczerbku, zweryfikował, czy numer PESEL M. K. nie znajduje się w aktach administracyjnych. Gdyby bowiem tak było, możliwe byłoby nadanie sprzeciwowi dalszego biegu (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 27 listopada 2019 r., I GZ 366/19, orzeczenia.nsa.gov.pl). Numeru tego w aktach administracyjnych jednak nie odnotowano, dlatego też brak odpowiedzi M. K. na wezwanie zawarte w piśmie z dnia [...] października 2020r. (6 akt sądowych) definitywnie uniemożliwił kontynuowanie czynności w postępowaniu sądowym, co jest równoznaczne ze ziszczeniem się stanu, o którym stanowią art. 49 § 1 w zw. z art. 58 § 1 pkt 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a.
Podsumowując, skoro wskazany brak formalny sprzeciwu M. K. – wyrażający się w nie podaniu numeru PESEL – nie został uzupełniony, to z tego względu sprzeciw podlegał odrzuceniu.
W związku z tym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 i § 3 w zw. z art. 64b § 1 P.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia, na posiedzeniu niejawnym.
2. Wniosek o przyznanie prawa pomocy
Wniosek o przyznanie prawa pomocy nie zasługuje na uwzględnienie
Mając na uwadze przedstawiony wyżej punkt 1 niniejszego uzasadnienia, Sąd nie znalazł podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy (zarejestrowanego pod sygn. II SPP/Po [...]). Zgodnie z art. 247 P.p.s.a. prawo pomocy nie przysługuje stronie w razie oczywistej bezzasadności jej skargi (sprzeciwu). O oczywistej bezzasadności skargi (sprzeciwu) można mówić, gdy bez potrzeby głębszej analizy prawnej nie ulega najmniejszej wątpliwości, że nie może ona zostać uwzględniona. W szczególności dotyczy to sytuacji, w której skarga (sprzeciw) z jednoznacznych i obiektywnych przyczyn kwalifikuje się do odrzucenia na podstawie art. 58 § 1 P.p.s.a. (tak: J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Warszawa 2011, wyd. el., komentarz do art. 247, pkt 5).
W niniejszej sprawie oczywista bezzasadność sprzeciwu wynika z obiektywnego faktu wniesienia go z brakiem formalnym w postaci nie podania numeru PESEL (art. 46 § 2 pkt 1 lit. b P.p.s.a.), przy jednoczesnym niewykonaniu wezwania do uzupełnienia tego braku formalnego – które to wezwanie, co trzeba podkreślić – z odpowiednim pouczeniem i rygorem M. K. otrzymał do rąk własnych. W konsekwencji, podstawie art. 247 P.p.s.a., Sąd odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy o czym orzeczono w punkcie 2. niniejszego postanowienia.
/-/ J. Szuma