Uzasadnienie
Skarżący Z. K. reprezentowany przez r.pr. M. M. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu skargę na uchwałę Rady Miejskiej z [...] marca 2016r. w przedmiocie rozpatrzenia skargi z 11 lutego 2016r na działanie Burmistrza Miasta i Gminy. Skarżący domagał się stwierdzenia nieważności zaskarżonej uchwały ewentualnie o stwierdzenie jej niezgodności z prawem w związku z naruszeniem art. 6 K.p.a. Skarżący bowiem zwrócił się do Burmistrza Miasta i Gminy o podjęcie interwencji w sprawie niezgodnego z prawem odprowadzania ścieków do rowu melioracyjnego, a następnie wystąpił o natychmiastowe wszczęcie postępowania w sprawie wydania decyzji nakładającej na właścicieli nieruchomości położonych w miejscowości Domaradzie obowiązku podjęcia czynności naprawczych oraz zaprzestania zanieczyszczania środowiska w postaci wylewania nieczystości do rowu. Zdaniem skarżącego organ nie przeprowadził rzeczowej i merytorycznej kontroli w powyższym przedmiocie.
W związku z powyższym skarżący na podstawie art. 246 §1 K.p.a., art. 227 K.p.a. oraz art. 229 pkt 3 K.p.a. skierował skargę na przewlekłe i nienależyte załatwienie sprawy przez Burmistrza Miasta i Gminy, którą Rada Gminy zaskarżoną uchwałą z [...] marca 2016r. uznała za bezzasadną.
W odpowiedzi na skargę Burmistrz Miasta i Gminy wniósł o jej oddalenie, gdyż skarga jest niezasadna. Organ wskazał, że zgodnie z wnioskiem skarżącego przeprowadził w trybie skargowym postępowanie wyjaśniające, które nie potwierdziło zarzutów skarżącego. Przeprowadzone kontrole wykazały, że sprawne są zbiorniki bezodpływowe na ścieki bytowe, gospodarstwa rolne posiadają płyty gnojne oraz odpowiednie zbiorniki. Na skutek sprawdzenia stanu przedmiotowego rowu melioracyjnego ustalono minimalny przepływ wody o lekko szarej barwie, bez odczuwalnego zapachu, duża część rowu na terenach wyżej położonych była sucha i czysta.
Burmistrz jako podmiot reprezentujący Gminę i posiadający zdolność sądową, uznał, że uchwała z [...] marca 20126r. w sprawie rozpoznania skargi na działanie Burmistrza Miasta i Gminy jest prawidłowa i podtrzymał swoje stanowisko zawarte we wstępnie odpowiedzi na skargę.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje.
Na wstępie wyjaśnić należy, iż stosownie do treści art. 3 § 1 ustawy z 30 sierpnia 2002r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016, poz. 718 ze zm., dalej "P.p.s.a.") sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Zakres tej kontroli sprecyzowany został w art. 3 § 2 P.p.s.a., zgodnie z którym kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na akty w nim wymienione. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 3 P.p.s.a.).
W orzecznictwie sądowoadministracyjnym utrwalony jest pogląd, iż w sprawach dotyczących postępowania skargowego przeprowadzonego w trybie przepisów postępowania administracyjnego nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego (por. m.in. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 24 listopada 2011 r. sygn. akt II OSK 1961/11; postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 1 marca 2010 r. sygn. akt II OSK 478/09, z dnia 25 lutego 2009 r. sygn. akt II OSK 241/09 oraz z dnia 26 stycznia 2006 r. sygn. akt I OSK 26/07, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, https://cbois.nsa.gov.pl). Działania podejmowane przez organ w trybie postępowania w sprawie skarg i wniosków, normowane przepisami działu VIII K.p.a., nie mają formy aktu lub czynności, o jakich mowa w art. 3 § 2 P.p.s.a. Tym samym, skarga złożona do Sądu I instancji powinna zostać odrzucona na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jako nienależąca do właściwości sądu administracyjnego.
Podkreślić należy, że w postępowaniu skargowym uregulowanym w dziale VIII Kodeksu postępowania administracyjnego, które jest jednoinstancyjnym postępowaniem uproszczonym, nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej, a w konsekwencji nie kończy się ono wydaniem decyzji administracyjnej, ale czynnością materialno-techniczną.
Stosownie do art. 237 § 3 K.p.a. o sposobie załatwienia skargi zawiadamia się skarżącego, przy czym elementy składowe tego zawiadomienia określa art. 238 § 1 K.p.a. Nie służy na nie skarga do sądu administracyjnego, nie jest ono także innym, niż decyzje i postanowienia, aktem lub czynnością z zakresu administracji publicznej, dotyczącym uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a.
Podkreślić należy, że skarga z art. 227 K.p.a. jest odformalizowanym środkiem ochrony różnych interesów jednostki, niedającym podstaw do uruchomienia dalszego trybu instancyjnego. Tym samym ocena prawidłowości prowadzenia postępowania skargowego w trybie przepisów działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego nie podlega kognicji sądów administracyjnych.
Podkreślenia wymaga bowiem, iż organy jednostek samorządu terytorialnego podejmują co prawda uchwały we wszystkich sprawach należących do ich właściwości (co sugerowałoby możliwość zaskarżenia ich do sądu administracyjnego), jednakże uchwały podjęte w wyniku skargi wniesionej na podstawie art. 227 K.p.a. (a z taką uchwałą mamy do czynienia w niniejszej sprawie) są taką samą czynnością informującą o sposobie załatwienia skargi, jak i czynności innych organów wymienionych w art. 229 K.p.a., którym uchwała nie jest przypisana jako prawna forma działania. Uznanie zatem, że w sytuacji, gdy załatwienie skargi, o której mówi art. 227 K.p.a., nastąpiło w formie uchwały, na którą służy skarga do sądu administracyjnego, powodowałoby niczym nieuzasadnioną nierówność prawną podmiotów, bowiem tym podmiotom, których skarga nie została załatwiona w formie uchwały, skarga do sądu na czynność informującą o sposobie załatwienia skargi nie służyłaby (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 kwietnia 2001 r., sygn. akt l SA 2668/00, publ.
LEX nr 54426, oraz postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 lipca 2009 r. sygn. akt I OSK 803/09 oraz z dnia 3 września 2009 r. sygn. akt I OSK 1064/09, publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych).
Wobec powyższego uznać należy, że na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] marca 2016 r. nr [...] w sprawie rozpatrzenia skargi z dnia 11 lutego 2016r. na działanie Burmistrza Miasta i Gminy nie przysługuje skarga do sądu administracyjnego, zatem Sąd przedmiotową skargę odrzucił.
Mając powyższe na uwadze na podstawie art. 58 §1 pkt 1 oraz §3 P.p.s.a. Sąd orzekł, jak w postanowieniu.
/-/ Elwira Brychcy