Uzasadnienie
D. R. wniósł skargę na uchwałę Rady Miejskiej z dnia [...] r. w przedmiocie uchwalenia miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego miasta K. obejmującego północno- zachodni rejon śródmieścia ograniczony ulicami [...],[...],[...],[...],[...], terenami wokół byłej kolejki wąskotorowej oraz ulicami [...],[...] i [...] o.
Zarządzeniem z dnia 12 lipca 2005 r., doręczonym 02 sierpnia 2005 r. (k.13) wezwano skarżącego do wykazania w terminie 7 dni czy wyczerpał tryb określony w art. 101 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz. U. z 2001, Nr 142, poz. 1591 ze zm.).
Skarżący do pisma z dnia [...] sierpnia 2005 r. dołączył wezwanie do usunięcia naruszenia prawa przez Radę Miejską. Wezwanie wpłynęło do Urzędu Miejskiego w K. 5 sierpnia 2005 r.
Zgodnie z przepisem art. 101 ust. 1 powołanej ustawy uchwała podjęta przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej może być zaskarżona do sądu administracyjnego przez każdy podmiot, którego interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą, jednakże wyłącznie po uprzednim bezskutecznym wezwaniu tego organu do usunięcia naruszenia. Wezwanie to jest uważane przy tym za bezskuteczne w przypadku braku jakiejkolwiek reakcji ze strony organu gminy, bądź też wyrażonej wyraźnie w formie uchwały odmowy usunięcia naruszenia (postanowienie NSA z 30.11.2000 r., sygn. akt I SA 794/00, LEX nr 57172). W orzecznictwie przyjmuje się, że skarga - wniesiona do sądu administracyjnego z pominięciem warunku uprzedniego bezskutecznego wezwania do usunięcia naruszenia prawa - podlega odrzuceniu jako niedopuszczalna (postanowienie NSA z 25.02. 1992 r., sygn. akt SA/Wr 545/92).
W rozpatrywanej sprawie wezwanie do usunięcia naruszenia prawa zostało dokonane po wniesieniu skargi do sądu. Skarga została zatem wniesiona z pominięciem trybu określonego w art. 101 ustawy o samorządzie gminnym.
Z tych względów na podstawie art. 58 § 1 pkt. 6 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270) orzeczono jak w sentencji.
/-/ St. Małek