Uzasadnienie
Zawartym w skardze wnioskiem skarżąca B. G. zwróciła się do Sądu o wstrzymanie wykonania zaskarżonej w niniejszej sprawie decyzji Inspektor Nadzoru Budowlanego z dnia [...] 2017 r. nakazującej skarżącej rozbiórkę wykonanej rozbudowy budynku mieszkalnego jednorodzinnego usytuowanego na działce nr [...], położonej przy ul. [...] w M. (o wymiarach w planie 3,10 m x 8,00 m składającej się: na parterze z klatki schodowej i holu, na piętrze z antresoli, łazienki i schodów). Uzasadniając wniosek B. G. podniosła, iż istnieje duże prawdopodobieństwo, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje nieodwracalne szkody i trudne do odwrócenia skutki. Wskazała, że samo wykonanie rozbiórki wiąże się z wysokimi kosztami, jakie inwestor musi ponieść. Przywrócenie stanu poprzedniego możliwe będzie jedynie po upływie dłuższego czasu i wymaga użycia znacznego nakładu sił i środków.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Stosownie do art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2017 r., poz. 1369, ze zm. – dalej: P.p.s.a.), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jednakże w myśl art. 61 § 3 P.p.s.a. sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności administracyjnej (lub też innych aktów wydanych w granicach tej samej sprawy), jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków.
Warunkiem wstrzymania wykonania aktu lub czynności jest zaistnienie okoliczności uzasadniających niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, a zatem okoliczności wyjątkowych. Sąd rozstrzyga w tym przedmiocie na podstawie wniosku skarżącego oraz materiału dowodowego sprawy, przy czym uprawdopodobnienie okoliczności przemawiających za wstrzymaniem wykonania zaskarżonego aktu spoczywa na stronie skarżącej (zob. np. postanowienie NSA z dnia 13 grudnia 2004 r. sygn. akt FZ 495/04, dostępne w Internecie pod adresem: http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Skarżąca składając wniosek wykazała, dlaczego wykonanie zaskarżonej decyzji może rodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zważywszy na treść zaskarżonej decyzji skarżąca podniosła, że jej wykonanie spowoduje nieodwracalne szkody i trudne do odwrócenia skutki. Wyjaśniła, że już samo wykonanie rozbiórki wiązać się będzie z wysokimi kosztami, a przywrócenie stanu poprzedniego możliwe będzie przy użyciu znacznego nakładu sił i środków.
Sąd, po analizie akt sprawy, stwierdził, że przesłanki określone w art. 61 § 3 P.p.s.a. zostały spełnione. Zdaniem Sądu już sama treść obowiązku nałożonego przez organy nadzoru budowlanego tj. rozbiórki rozbudowanej części budynku mieszkalnego jednorodzinnego o część o wymiarach 3,10 m x 8,00 m, składającej się z parteru i I piętra, w tym klatki schodowej i holu oraz antresoli, łazienki i schodów, pokazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji naraża skarżącą na ryzyko wyrządzenia jej szkody znacznych rozmiarów i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stwierdzić należy, że wykonanie powyższego obowiązku prowadzi do całkowitej rozbiórki dobudowanej znacznych rozmiarów części budynku mieszkalnego. Ponadto należy zważyć, że przedmiotowa część budynku jest ściśle związana z jego pozostałą częścią (nieobjętą postępowaniem), poprzez przejście zarówno na parterze, jak i I piętrze.
Reasumując w ocenie Sądu zakres nakazu rozbiórki wykonanej rozbudowy obiektu wskazuje, że wykonanie zaskarżonej decyzji może prowadzić do trudnych do odwrócenia skutków i wyrządzić skarżącej znaczną szkodę.
W związku z powyższym na podstawie art. 61 § 3 i § 5 P.p.s.a. orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ T. Świstak