Uzasadnienie
Skarżący H. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości. Wskazał, że znajduje się trudnej sytuacji materialnej – jest inwalidą w stopniu umiarkowanym, a żona jest inwalidką w stopniu znacznym. Z tego względu ponoszą duże wydatki na zakup koniecznych leków i rehabilitację oraz na wizyty u lekarzy specjalistów. Wnioskodawca oświadczył, że wspólnie z żoną prowadzi gospodarstwo domowe. Utrzymują się ze świadczeń z ZUS w łącznej wysokości [...] zł netto miesięcznie. Wnioskodawca oświadczył, że z tytułu czynszu za mieszkanie uiszcza [...] zł miesięcznie, za energię elektryczną – [...] zł, telefon – [...] zł, za telewizję – [...] zł, za lekarstwa i wizyty u lekarzy – [...] zł, utrzymanie samochodu – [...] zł miesięcznie. Łączne stałe miesięczne koszty utrzymania wynoszą [...] zł, na pozostałe koszty żywności, środków czystości i odzieży pozostaje [...] zł na osobę.
W części wniosku dotyczącej posiadanego majątku podał, że mieszkają w budynku Spółdzielni Mieszkaniowej, mają mieszkanie o powierzchni [...] m² oraz samochód marki Fiat Uno z 1992r. Nie posiadają żadnych wartościowych ruchomości oraz oszczędności.
Wnioskodawca dołączył kserokopie orzeczenia o stopniu niepełnosprawności jego oraz żony, karty leczenia szpitalnego, opłaty czynszu i dowody wpłaty za energię, telefon, TV, oraz dowodu rejestracyjnego samochodu.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012 r. poz. 270 ze zm., dalej p.p.s.a.) przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania sądowoadministracyjnego. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych należności sądowych (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Wprawdzie wnioskodawca wraz z żoną uzyskują stałe dochody z tytułu ubezpieczenia społecznego, ale ich wysokość z trudem pozwala na zaspokojenie stałych kosztów koniecznego utrzymania rodziny. Z uwagi na wiek i stan zdrowia ponoszą zwiększone wydatki bieżnego utrzymania na leki, rehabilitację oraz wizyty u lekarzy specjalistów. Wnioskodawca dysponuje majątkiem nieruchomym w postaci mieszkania, ale majątek ten jest wykorzystywany na zaspokojenie potrzeb mieszkaniowych. Nie stanowi, zatem źródła dodatkowego dochodu.
W tym stanie rzeczy przyjąć należy, że skarżący nie ma możliwości pokrycia kosztów sądowych niniejszego postępowania, chociażby w części.
Mając na uwadze wysokość rynkowego honorarium adwokata, przedstawiona sytuacja finansowa wskazuje, że skarżący tym bardziej nie jest w stanie wygospodarować środków na zapłacenie wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 § 1 i 2 pkt 7 i art. 246 § 1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ K. Witkowicz-Grochowska