Uzasadnienie
Z. B. w dniu 31 lipca 2017 r. wniósł do tutejszego Sądu skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego decyzji z dnia [...] 2017 r. nr [...], wydaną na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23 ze zm., dalej "K.p.a."), którą uchylono decyzję Prezydenta Miasta P. z dnia [...] 2017 r. znak: [...] w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy i przekazano sprawę do ponownego rozpatrzenia organowi I instancji.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi wniosło o oddalenie skargi.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 64a ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej P.p.s.a.) od decyzji, o którym mowa w art. 138 § 2 K.p.a. skarga nie przysługuje, jednakże strona niezadowolona z treści decyzji może wnieść od niej sprzeciw. Sprzeciw od decyzji wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia skarżącemu decyzji (art. 64c § 1 P.p.s.a.). Instytucja sprzeciwu od decyzji została wprowadzona do porządku prawnego 1 czerwca 2017 r. na mocy art. 9 pkt 7 ustawy z 7 kwietnia 2017 r. o zmianie ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. z 2017 r. poz. 935, dalej również "ustawa nowelizująca") i w zw. z art. 17 ust. 1 a contrario ustawy nowelizującej, ma zastosowanie do postępowań przed sądami administracyjnymi wszczętych po 1 czerwca 2017 r.
Stosownie do treści art. 64b § 1 P.p.s.a. do sprzeciwu od decyzji stosuje się odpowiednio przepisy o skardze, o ile ustawa nie stanowi inaczej. W myśl zaś art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 P.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po terminie do jej wniesienia postanowieniem, które może być wydane na posiedzeniu niejawnym.
Odnosząc powołane przepisy do okoliczności niniejszej sprawy Sąd uznał, że od decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] 2017 r. nr [...], będącej przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej, przysługiwał sprzeciw, o którym mowa w Dziale III Rozdziale 3a P.p.s.a., a nie jak błędnie pouczył organ – skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Oznacza to jednocześnie, że sprzeciw powinien zostać złożony w terminie czternastu dni od dnia doręczenia stronie decyzji wydanej na podstawie art. 138 § 2 K.p.a.
Z akt sprawy wynika, że kwestionowana decyzja została doręczona pełnomocnikowi Z. B. w dniu 4 lipca 2017 r., stąd termin do wniesienia sprzeciwu, upływał w dniu 18 lipca 2017 r. Tymczasem Z. B. reprezentowany przez r. pr. R. H. wniósł dopiero w dniu 31 lipca 2017 r. – jak podano – skargę na powyższą decyzję. Uznając, że powyższa skarga stanowi sprzeciw od decyzji Kolegium stwierdzić należało, że został on wniesiony z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 64c § 1 P.p.s.a.
Natomiast błędne pouczenie organu o przysługującym środku zaskarżenia (skarga) i terminie do jego wniesienia (30 dni) pozostawało bez wpływu na bieg terminu do wniesienia sprzeciwu od decyzji.
Mając na uwadze powyższe Sąd stwierdził, że niniejszy sprzeciw został wniesiony po upływie terminu do jego wniesienia, a w konsekwencji podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a. w zw. z art. 64b § 1 i art. 64c § 1 P.p.s.a. W tym stanie rzeczy orzeczono jak w pkt I. sentencji postanowienia.
Sąd na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 i § 2 P.p.s.a. zwrócił wnoszącemu sprzeciw uiszczony wpis od sprzeciwu w kwocie [...]zł (pkt II. sentencji postanowienia).
/-/ T. Świstak