Uzasadnienie
Decyzją z dnia 07 września 2006 r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze po rozpatrzeniu wniosku Z. i G. małżonków G. z dnia 28 czerwca 2006r. o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. Nr [...] o warunkach zabudowy i zagospodarowania terenu dla inwestycji polegającej na budowie stacji paliw i innych obiektów towarzyszących na działkach oznaczonych numerami [...],[...], położonych w R., odmówiło wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji.
Uzasadniając organ wyjaśnił, że 04 grudnia 2002 r. z urzędu zostało wszczęte postępowanie w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. O postępowaniu poinformowano małżonków G. Decyzją z 30 grudnia 2002 r., doręczoną małżonkom G. 02 stycznia 2003 r., Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło stwierdzenia nieważności przedmiotowej decyzji. Postępowanie w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. zostało wznowione na wniosek S. D. Wznowione postępowanie zakończyło się wydaniem przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzji 01 sierpnia 2003 r. o odmowie uchylenia dotychczasowej decyzji SKO z 30 grudnia 2002 r., odmawiającej stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. Po ponownym rozpoznaniu sprawy Samorządowe Kolegium Odwoławcze dnia 15 września 2003 r. utrzymało w mocy decyzję z 01 sierpnia 2003 r. Decyzję tę doręczono małżonkom G. 18 września 2003 r. W związku z powyższym, w ocenie, organu zachodzi określona w art. 156 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm. – dalej kpa) przeszkoda do wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia na wniosek małżonków G. nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r., skoro Samorządowe Kolegium Odwoławcze odmówiło już ostateczną decyzją stwierdzenia nieważności kwestionowanej decyzji Burmistrza Gminy i Miasta.
Z wnioskiem o ponowne rozpoznanie sprawy wystąpił pełnomocnik skarżących podnosząc zarzut naruszenia art. 156 § 1 pkt 3, i stwierdzając, że w rozpoznawanej sprawie nie może wystąpić res iudicata, w związku z czym brak podstaw prawnych do wydania decyzji odmawiającej wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta.
Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 25 października 2006 r. utrzymało w mocy decyzję własną z dnia 07 września 2006 r.
Uzasadniając organ wskazał, iż stosownie do obowiązującej w dacie wydania decyzji o warunkach zabudowy ustawy z dnia 07 lipca 1994 r. o zagospodarowaniu przestrzennym, stroną postępowania o ustalenie warunków zabudowy i zagospodarowania terenu był podmiot występujący o jej wydanie, natomiast właściciele nieruchomości sąsiednich brali udział w tym postępowaniu jako "osoby trzecie" na prawach strony. Zdaniem organu, w rozpatrywanej z wniosku skarżących z dnia 28.06.2006r. sprawie o stwierdzenie nieważności decyzji z dnia 5.07.2002r., brałyby udział te same strony co w postępowaniu o stwierdzenie nieważności w/w decyzji, zakończonego ostateczną decyzją Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 30.12.2002r., tj. inwestor oraz osoby trzecie, których decyzja mogła dotyczyć, w tym m. in. skarżący. W rozpoznawanej sprawie występuje również tożsamość sprawy oraz zakresu badania przedmiotowej decyzji.
W skardze do sądu administracyjnego Z. i G. małżonkowie G. podnieśli zarzut naruszenia art. 43 i art. 46a ust. 1 pkt 1 ustawy o zagospodarowaniu przestrzennym, art. 156 § 1 pkt 3 kpa i zażądali uchylenia zaskarżonej decyzji.
W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Skarga okazała się bezzasadna.
Żądaniem wniesionej do sądu administracyjnego skargi objęto dokonanie oceny legalności wydanej po rozpatrzeniu wniosku Z. i G. małżonków G. decyzji w przedmiocie odmowy wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r.
Bezspornym w sprawie jest, iż w toku wszczętego w dniu 4.12.2002r. z urzędu postępowania, Samorządowe Kolegium Odwoławcze dnia 30 grudnia 2002 r. wydało ostateczną decyzję nr [...], którą odmówiło stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. Wniosek skarżących z dnia 28.06.2006r. jest zatem wnioskiem o ponowne przeprowadzenie postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r..
Kwestią sporną okazała się wyrażona w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji interpretacja tożsamości zakresu przedmiotowego i podmiotowego – postępowań wszczętych z urzędu przez SKO i na wniosek małżonków G., w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. - w rozumieniu art. 156 § 1 pkt 3 kpa.
Stosownie do treści, stanowiącego podstawę prawną zaskarżonej decyzji art.156 § 1 pkt 3 kpa, decyzja, która dotyczy sprawy już poprzednio rozstrzygniętej inną decyzją ostateczną jest nieważna. Wystąpienie w sprawie takich elementów, jak: te same podmioty i ten sam przedmiot sprawy wskazuje na tożsamość sprawy. Tożsamość będzie istniała, gdy występują te same podmioty w sprawie, dotyczy ona tego samego przedmiotu i tego samego stanu prawnego w niezmienionym stanie (por. wyrok NSA z dnia 29 kwietnia 1999 r., sygn. V SA 1942/98 i wyrok NSA z 20 stycznia 1999 r., sygn. III SA 6463/97).
Wnosząc o stwierdzenie nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta, skarżący małżonkowie podnieśli, że nie byli oni stroną w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 30 grudnia 2002 r., która w ich ocenie dotyczyła węższego niż określony w złożonym przez nich wniosku zakresu przedmiotowego i podmiotowego.
Takie stanowisko nie zasługiwało jednak na akceptację.
Ze zgromadzonego w aktach sprawy materiału wynika, iż Z. i G. małżonkowie G. brali udział w postępowaniu zakończonym ostateczną decyzją z dnia 30 grudnia 2002 r. Z akt sprawy wynika, że wszystkie decyzje wydawane w toku postępowania były doręczane skarżącym, a później wskazanemu przez nich pełnomocnikowi. Również decyzja, którą odmówiono stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. wraz z prawidłowym pouczeniem o terminie i sposobie wniesienia środka odwoławczego, została doręczona na wskazany w aktach adres skarżących dnia 02 stycznia 2003 r. Małżonkowie G. jednak z prawa złożenia wniosku o ponowne rozpoznanie sprawy nigdy nie skorzystali, a dopiero 28 czerwca 2006 r. zgłosili przedmiotowy wniosek. W istocie żądanie tego wniosku obejmowało wszczęcie postępowania przy udziale tych samych stron, z uwzględnieniem praw, z których wnioskodawcy nie skorzystali, a które bez wątpienia przysługiwały im w toczącym się w 2002 r. postępowaniu.
Tymczasem żądanie wydania przez ten sam organ następnej decyzji, w sprawie rozstrzygniętej już ostateczną i prawomocną decyzją, która pozostaje w obiegu prawnym, należy uznać za całkowicie bezpodstawne i niedopuszczalne, ponieważ wydana w tych okolicznościach decyzja byłaby dotknięta wadą nieważności, określaną w art. 156 § 1 pkt 3 kpa (por. wyrok NSA z dnia 08 lutego 1999 r., sygn. IV SA 178/97).
Podzielić należało też stanowisko organów obu instancji, iż w rozpatrywanej sprawie występuje również tożsamość przedmiotowa decyzji Burmistrza Gminy i Miasta o ustaleniu warunków zabudowy i zagospodarowania terenu, jak i tożsamość zakresu badania tej decyzji. Stąd zgodzić się należało z wydanym w tej sprawie rozstrzygnięciem, stanowiącym przedmiot rozważań w niniejszej sprawie.
Zgłoszone 28 czerwca 2006 r. żądanie skarżących obejmujące wydanie przez Samorządowe kolegium Odwoławcze następnej decyzji, w sprawie rozstrzygniętej już ostateczną, pozostającą w obiegu prawnym decyzją, należało uznać za niedopuszczalne. Wydana w tych okolicznościach, decyzja w sprawie stwierdzenia nieważności decyzji Burmistrza Gminy i Miasta z dnia 05 lipca 2002 r. dotknięta byłaby bowiem wadą nieważności.
Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ B. Drzazga /-/ B. Kamieńska /-/A. Łaskarzewska
MP