Uzasadnienie
W toku postępowania pełnomocnik skarżącego Z. G. uiścił łączną kwotę [...]zł opłat sądowych, a mianowicie: (1) w dniu [...] grudnia 2020 r. kwotę [...]zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (wpłata zaksięgowana pod nr [...] – k. 56 akt sąd.); (2) w dniu [...] lutego 2021 r. kwotę [...]zł tytułem opłaty kancelaryjnej za odpis orzeczenia z uzasadnieniem (wpłata zaksięgowana pod nr [...] – k. 64 akt sąd.); (3) w dniu [...] lutego 2021 r. kwotę [...]zł tytułem wpisu od zażalenia (wpłata zaksięgowana pod nr [...] – k. 65 akt sąd.); (4) w dniu [...] lipca 2021 r. kwotę [...]zł tytułem wpisu od zażalenia (wpłata zaksięgowana pod nr [...] – k. 131 akt sąd.); (5) w dniu [...] stycznia 2022 r. kwotę [...]zł tytułem opłaty kancelaryjnej (wpłata zaksięgowana pod nr [...] – k. 187 akt sąd.)
Postanowieniem z dnia [...] marca 2020 r. skarżący Z. G. został zwolniony od kosztów sądowych (II SPP/Po [...]). Zgodnie z art. 239 pkt 4 ustawy z dnia 30.08.2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2019 r., poz. 2325, dalej: p.p.s.a.) strona, której przyznane zostało prawo pomocy nie ma obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W konsekwencji w przedmiotowej sprawie skarżący nie był zobowiązany do uiszczenia opłaty kancelaryjnej od wniosku o sporządzenie pisemnego uzasadnienie wyroku, ani wpisu od wniesionych zażaleń.
Opłata kancelaryjna oraz wpis stanowią opłaty sądowe i są elementem kosztów sądowych. Stosownie do art. 225 p.p.s.a. gdy strona omyłkowo uiści zbyt wysokie opłaty albo opłaty nienależne, sąd ma obowiązek z urzędu zwrócić nadpłaconą kwotę kosztów sądowych.
W tym stanie rzeczy należało na podstawie powołanego wyżej przepisu zwrócić skarżącemu kwotę [...]zł uiszczoną tytułem wymienionej wyżej opłat sądowych.
/-/ E. Podrazik