Uzasadnienie
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 25 lutego 2010 r. odrzucił skargę wniesioną J. K. Postanowienie doręczono pełnomocnikowi skarżącego w dniu 04 marca 2010 r. (k. 99 akt). Radca prawny M. K., reprezentujący Skarżącego w ramach prawa pomocy przyznanego na mocy postanowienia z dnia 26 listopada 2009r., działając na mocy pełnomocnictwa udzielonego przez J. K. w dniu 28 stycznia 2010 r. (k. 86 akt), wniósł o zasądzenie na jego rzecz kosztów zastępstwa prawnego według norm przepisanych, powołując we wniosku § 16 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych oraz ponoszenia przez Skarb Państwa kosztów nieopłaconej pomocy prawnej udzielonej przez radcę prawnego ustanowionego z urzędu - Dz. U. Nr 163 poz. 1349 ze zm.).
Zgodnie z art. 250 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sadami administracyjnymi (DZ.U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.) wyznaczony radca prawny otrzymuje wynagrodzenie według zasad określonych w przepisach o opłatach za czynności radców prawnych w zakresie ponoszenia kosztów nieopłaconej pomocy prawnej oraz zwrotu niezbędnych i udokumentowanych wydatków. Na podstawie przepisów § 14 ust. 2 pkt 2 c) w zw. z w zw. z § 15 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z 28.09.2002 r. koszty nieopłaconej pomocy prawnej ponoszone przez Skarb Państwa obejmują opłatę w wysokości 240 zł, powiększoną o 22% stawkę podatku VAT oraz koszt poniesionej opłaty od pełnomocnictwa – 17 zł. Z akt sprawy wynika, iż w dniu 16 lutego 2010 r. pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy, a do pełnomocnictwa załączył dowód opłacenia opłaty od pełnomocnictwa.
Stąd postanowiono, jak w sentencji.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak br