Uzasadnienie
W dniu 18 czerwca 2014 r. P. H. wniósł skargę na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Poznaniu z dnia [...] 2014 r., utrzymującą w mocy decyzję Starosty G. z dnia [...] 2014 r. orzekającej o utrzymaniu w operacie ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości położonych w m. S., gm. T. o nr ewid. [...], arkusz mapy [...], dotychczasowego zapisu dotyczącego oznaczenia użytków gruntowych. W skardze zawarto wniosek o zawieszenie postępowania sądowoadministracyjnego na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej: p.p.s.a., do dnia prawomocnego zakończenia:
- 1) postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. nr [...] z dnia [...] 2008 r. o zatwierdzeniu uproszczonego planu urządzenia lasu, które toczy się przed Samorządowym Kolegium Odwoławczym w P. w sprawie o sygn. akt [...],
- 2) postępowania sądowoadministracyjnego, które toczy się przed Wojewódzkim Sądem Administracyjnym w Poznaniu w sprawie o sygn. akt II SA/Po 288/14 ze skargi skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] 2014 r. nr [...] o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje.
Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego lub przed Trybunałem Konstytucyjnym.
Rozstrzygnięcie sprawy sądowoadministracyjnej zależy od wyniku innego postępowania, jeżeli rozstrzygnięcie, które zapadnie w tym drugim postępowaniu, będzie miało wpływ na rozstrzygnięcie sprawy będącej przedmiotem pierwszego postępowania (kwestia prejudycjalna). Przyjęte rozumienie kwestii prejudycjalnej zakłada istnienie ścisłego związku między sprawą rozpoznawaną w postępowaniu przed sądem administracyjnym a kwestią będącą przedmiotem postępowania prejudycjalnego. Związek ten polega na tym, że rozstrzygnięcie zagadnienia wstępnego stanowi podstawę rozstrzygnięcia sprawy głównej (wyr. NSA z 8.7.2008 r., II OSK 792/07, Legalis; por. wyr. NSA z 26.10.2005 r., I FSK 230/05, Legalis). Związek postępowań, o których mowa w art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a., musi więc być bezpośredni, bo wtedy zależą one od siebie. Wpływ pośredni nie jest przesłanką zawieszenia postępowania w trybie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Postępowanie w sprawie prejudykatu musi wyprzedzać w czasie postępowanie główne.
Tylko taki układ obu postępowań jest możliwy dla konstruowania prejudycjalności (por. Z. Czarnik, Glosa do uchwały NSA z 24.11.2008 r., II FPS 4/08, OSP 2009, Nr 7-8, poz. 82; post. NSA z 20.5.2008 r., II FZ 200/08, Legalis) [Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, red. prof. dr hab. Roman Hauser, red. prof. zw. dr hab. Marek Wierzbowski, C. H. Beck 2011, źródło: Legalis].
Istotą niniejszego postępowania sądowoadministracyjnego jest ocena legalności zaskarżonej i poprzedzającej ją decyzji wydanych w postępowaniu aktualizującym wpisy w operacie ewidencji gruntów i budynków dla nieruchomości położonych w m. S. gm. T. o nr ewid. [...], arkusz mapy [...].
Zgodnie z art. 20 ust. 1 ustawy z dnia 17 maja 1998 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2010 r., Nr 193, poz. 1287 ze zm.), dalej: p.g.k., ewidencja gruntów i budynków obejmuje informacje dotyczące:
- 1) gruntów - ich położenia, granic, powierzchni, rodzajów użytków gruntowych oraz ich klas gleboznawczych, oznaczenia ksiąg wieczystych lub zbiorów dokumentów, jeżeli zostały założone dla nieruchomości, w skład której wchodzą grunty;
- 2) budynków - ich położenia, przeznaczenia, funkcji użytkowych i ogólnych danych technicznych;
- 3) lokali - ich położenia, funkcji użytkowych oraz powierzchni użytkowej.
Ewidencję gruntów i budynków, w części dotyczącej lasów, prowadzi się z uwzględnieniem przepisów o lasach (art. 20 ust. 3a p.g.k.). Ewidencję tę prowadzą starostowie (art. 22 ust. 1 p.g.k.). Właściciele nieruchomości są obowiązani zgłaszać staroście wszelkie zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni licząc od dnia powstania tych zmian. Obowiązek ten nie dotyczy zmian danych objętych ewidencją gruntów i budynków, wynikających z decyzji właściwych organów (art. 22 ust. 2 p.g.k.). Na żądanie starosty osoby, o których mowa w art. 20 ust. 2 pkt 1 i art. 51, zgłaszające zmiany są obowiązane dostarczyć dokumenty geodezyjne, kartograficzne i inne niezbędne do wprowadzenia zmian w ewidencji gruntów i budynków (art. 22 ust. 3 p.g.k.). Właściwe organy, sądy i kancelarie notarialne przesyłają staroście odpisy prawomocnych decyzji i orzeczeń oraz odpisy aktów notarialnych, z których wynikają zmiany danych objętych ewidencją gruntów i budynków, w terminie 30 dni od dnia uprawomocnienia się decyzji, orzeczenia lub sporządzenia aktu notarialnego (art. 23 p.g.k.).
Przepis § 45 ust. 1 rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. Nr 38, poz 454 ze zm.), dalej: rozporządzenie, stanowi, że aktualizacja operatu ewidencyjnego następuje poprzez wprowadzanie udokumentowanych zmian do bazy danych ewidencyjnych w celu:
- 1) zastąpienia danych niezgodnych ze stanem faktycznym, stanem prawnym lub obowiązującymi standardami technicznymi odpowiednimi danymi zgodnymi ze stanem faktycznym lub prawnym oraz obowiązującymi standardami technicznymi,
- 2) ujawnienia nowych danych ewidencyjnych,
- 3) wyeliminowania danych błędnych.
Dane zawarte w ewidencji podlegają aktualizacji z urzędu lub na wniosek osób, organów i jednostek organizacyjnych, o których mowa w § 10 i 11 (§ 46 ust. 1 rozporządzenia). Z urzędu wprowadza się zmiany wynikające m.in. z prawomocnych orzeczeń sądowych, aktów notarialnych, ostatecznych decyzji administracyjnych, aktów normatywnych (§ 46 ust. 2 rozporządzenia).
Z powołanych przepisów Prawa geodezyjnego i kartograficznego oraz rozporządzenia w sprawie ewidencji gruntów i budynków jasno wynika, że obowiązkiem starosty jest prowadzenie oraz utrzymywanie operatu ewidencyjnego w stanie aktualności, tj. zgodności z dostępnymi dla organu dokumentami i materiałami źródłowymi. Aktualizacja operatu ewidencyjnego może być wywołana działaniem starosty z urzędu lub na wniosek strony, przy czym z urzędu organ aktualizuje dane zawarte w operacie ewidencyjnym wynikające z prawomocnych orzeczeń sądowych czy decyzji administracyjnych. Tym samym proces aktualizacji jest systematyczny i ma na celu zapewnienie aktualności prowadzonego przez starostę rejestru.
W związku z powyższym w ocenie Sądu nie sposób w świetle powołanych przepisów oraz art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. uznać, że rozstrzygnięcie niniejszej sprawy (kontrola legalności wydanych decyzji) będzie zależało od wyniku postępowania administracyjnego w przedmiocie stwierdzenia nieważności decyzji Starosty G. o zatwierdzeniu uproszczonego planu urządzenia lasu, jak również wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w sprawie ze skargi P. H. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. o stwierdzeniu niedopuszczalności zażalenia.
Zauważyć należy, że w każdym czasie, gdy dojdzie do wydania prawomocnego wyroku sądowego bądź decyzji administracyjnej rolą starosty jest z urzędu – po otrzymaniu tychże orzeczeń – dokonać stosownej aktualizacji w operacie ewidencyjnym. Również strona może, gdy dojdzie do zakończenia wymienionych przez nią we wniosku postępowań, zwrócić się do starosty z ponownym wnioskiem o aktualizację operatu. Rolą sądu administracyjnego jest zaś zbadanie legalności wydanych w sprawie decyzji administracyjnych (art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych – Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.), które zostały wydane w stanie faktycznym i prawnym z chwili orzekania. Nie sposób więc przyjąć by, wyniki powołanych przez wnioskodawcę postępowań mogły wpłynąć na wynik niniejszej sprawy.
Na marginesie sąd pragnie zwrócić uwagę, że powołana przez skarżącego sprawa z jego skargi na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w P. z dnia [...] 2014 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia zakończyła się prawomocnym wyrokiem z dnia 17 lipca 2014 r. (sygn. akt II SA/Po 288/14) [na podstawie informacji z Centralnej Bazy Orzeczeń i Informacji o Sprawach – http://orzeczenia.nsa.gov.pl).
Mając powyższe na względzie, Sąd na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 w zw. z art. 131 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.
/-/ B. Drzazga