Uzasadnienie
Decyzją z dnia [...] lipca 2008r. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w L. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta L. z dnia [...] czerwca 2008r. umarzającą, na podstawie art. 105 kpa, postępowanie dotyczące uzyskania przez H. J. – Stacja Paliw "J." decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach zgody na realizację przedsięwzięcia p.n. "Budowa stacji paliw z myjnią samochodową i barem na działkach nr [...] i [...] przy ul. Ś.-K. w L.". Powodem dla którego organ pierwszej instancji umorzył postępowanie było cofnięcie przez wnioskodawcę wniosku, co zdaniem organu czyniło postępowanie bezprzedmiotowym.
Organ II instancji podzielił racje wskazane przez Prezydenta podnosząc również, że na podstawie art. 105 § 1, który był właściwą podstawą rozstrzygnięcia i zbędne było zwracanie się przez organ do uczestników postępowania o ewentualne zajęcie stanowiska w formie sprzeciwu (art. 105 § 2 kpa).
Dodatkowo organ podkreślił, że wątpliwa jest pozycja skarżącego J. H. jako strony. Jak wynika z ksiąg wieczystych użytkownikami wieczystymi działek, na których planowane było oznaczone przedsięwzięcie są inne osoby niż skarżący.
Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w L. złożył J. H. domagając się jej uchylenia.
Skarżący domagał się zakwalifikowania cofnięcia wniosku jako podstawy do umorzenia postępowania na podstawie art. 105 § 2 kpa. Oznaczałoby to konieczność wzięcia pod uwagę jego sprzeciwu.
Skarżący wskazał na swój status strony w postępowaniu, który wywodził z tego, iż jest spadkobiercą po A. H., dawnym właścicielu przedmiotowego gruntu.
Decyzją Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] sierpnia 2004r. zostały unieważnione akty nacjonalizujące majątek A. H., co zdaniem skarżącego przywraca pierwotny stan prawny.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Jak wynika z akt administracyjnych, postanowieniem z dnia[...] stycznia 2008r. sygn. dz.kw. [...], KW nr [...], [...], Sąd Rejonowy w L. Wydział VI Ksiąg Wieczystych oddalił wniosek J. H. i innych spadkobierców po A. H. o dokonaniu na ich rzecz wpisu w księdze wieczystej prawa własności. W ocenie Sądu Rejonowego zgodnie z art. 34 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych i hipotece (Dz.U. z 2001r. Nr 124, poz. 1361 ze zm.) do ujawnienia w księdze wieczystej właściciela niezbędne jest, aby następstwo prawne po osobie wpisanej w księdze wieczystej zostało wykazane odpowiednimi dokumentami, czego wnioskujący nie dokonali. Zdaniem Sądu ostateczna decyzja Ministra Gospodarki i Pracy z dnia [...] sierpnia 2004r. nie stanowi podstawy do ujawnienia prawa własności na rzecz wnioskodawców jako spadkobiercom po A. H.. Skutkiem stwierdzenia nieważności orzeczenia, na podstawie którego poprzedni właściciel został pozbawiony prawa własności, nie zawsze musi być odzyskanie tej nieruchomości przez poprzedniego właściciela lub jego następców prawnych. Postanowienie Sądu Rejonowego nadal nie jest prawomocne – apelację złożyli wnioskujący.
W tych warunkach Sąd uznał, że dla oceny, czy skarżącemu przysługuje legitymacja do wniesienia do Sądu skargi niezbędne jest prawomocne zakończenie postępowania o wpis do księgi wieczystej. Zgodnie bowiem z art. 3 ustawy z dnia 6 lipca 1982r. o księgach wieczystych domniemywa się, że prawo jawne z księgi wieczystej jest wpisane zgodnie z rzeczywistym stanem prawnym.
Wobec powyższego należało niniejsze postępowanie zawiesić do czasu zakończenia sprawy o wpis w księdze wieczystej na podstawie art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
/-/ W.Batorowicz /-/ M.Kwiecińska /-/ D.Rzyminiak-Owczarczak
MK