Uzasadnienie
Skarżący T. K. wniósł o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym ustanowienie adwokata i radcy prawnego oraz zwolnienie od kosztów sądowych.
Odnosząc się do żądania wniosku w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych wyjaśnić należy, że strona skarżąca działanie lub bezczynność organu w sprawach z zakresu statusu bezrobotnego, zasiłków oraz innych należności i uprawnień przysługujących osobie bezrobotnej, nie ma obowiązku uiszczania opłat sądowych – art. 239 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. nr 153, poz. 1270 ze zm.).
W postępowaniu sądowoadministracyjnym skargę opatrzono symbolem "6330" opisywanym przez załącznik nr 1 do zarządzenia Prezesa NSA z dnia 27 listopada 2003 r. w sprawie ustalenia zasad biurowości w sądach administracyjnych jako sprawa z zakresu "Zatrudnienie i sprawy bezrobocia".
W konsekwencji uznać należy, że Skarżący korzysta z ustawowego zwolnienia od kosztów sądowych - co oznacza całkowite zwolnienie strony z obowiązku wnoszenia, zarówno opłat sądowych, jak i ponoszenia wydatków. Tym samym w okolicznościach niniejszej sprawy żądanie zwolnienia od kosztów sądowych jest bezprzedmiotowe. Dlatego, bez względu na sytuację majątkową i rodzinną Wnioskodawcy, należało odmówić mu prawa pomocy w tym zakresie.
Na podstawie oświadczenia majątkowego, dodatkowych wyjaśnień oraz akt administracyjnych ustalono, że Skarżący (lat 35) zamieszkuje przy rodzinie i pozostaje na utrzymaniu matki i rodzeństwa. Od kwietnia 2009 roku nie posiada żadnego źródła dochodu (rozwiązanie umowy o pracę z przyczyn leżących po stronie zakładu pracy). Wnioskodawca pełni funkcje ławnika sądowego, a uzyskiwane z tego tytułu diety są zajęte przez komornika sądowego (zajęcie na kwotę około 3.350zł). Ponadto Skarżący jest zadłużony z tytułu kredytu bankowego (7.000zł) zaciągniętego w 2008 roku, którego spłata jest obecnie zawieszona. Wnioskodawca nie posiada wartościowych przedmiotów, oszczędności czy rachunków bankowych.
W związku z powyższym uznać należało, że Wnioskodawca nie jest w stanie wygospodarować środków finansowych na wynagrodzenie pełnomocnika z wyboru. Skarżący nie posiada ani dochodów ani majątku. Zatem odmowa przyznania prawa pomocy w tym zakresie powodowałaby ograniczenia w realizacji prawa do sądu ponad funkcje ustawowo przypisane kosztom postępowania.
Z powyższych względów, na podstawie art. 246 §1 pkt 1 i 2 w związku z art. 239 pkt 1 lit b, oraz na podstawie art. 258 §1 i §2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.
/-/ S. Michalski