Uzasadnienie
Skarżący S. F. w odpowiedzi na wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego od skargi na postanowienie Wojewody wniósł o przyznanie prawa pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika z urzędu (k. 17v w zw. z pouczeniem k. 18v akt sąd.).
We wniosku na formularzu PPF podał, że prowadzi gospodarstwo domowe tylko z żoną. Skarżący uzyskuje rentę w wysokości [...] zł netto miesięcznie, a jego żona wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w wysokości [...] zł netto miesięcznie. Nie posiadają żadnego majątku nieruchomego, wartościowych ruchomości, czy oszczędności. Mieszkanie, które zajmują na podstawie umowy najmu przeznaczone jest do rozbiórki. Skarżący wskazał, że ponosi miesięcznie koszty mieszkania w wysokości [...] zł, za media (prąd, woda, gaz, śmieci) [...] zł, koszty leczenia [...] zł, obsługi pożyczki [...] zł, co daje łącznie [...]zł. Na życie pozostaje [...] zł.
Zgodnie z dyspozycją art. 246 §1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2012r., poz. 270 ze zm., dalej "p.p.s.a.") przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie całkowitym następuje, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Oznacza to, że prawo pomocy ma charakter szczególny i wyjątkowy, a skorzystać z tego uprawnienia mogą jedynie osoby w rzeczywiście ciężkiej sytuacji finansowej, pozbawione majątku, stałego miesięcznego dochodu lub uzyskujące go w takiej wysokości, że nie są w stanie uiścić najmniejszych nawet należności związanych z toczącym się postępowaniem (bezrobotni, emeryci, renciści, osoby samotnie wychowujące dzieci).
Z przedłożonego oświadczenia o stanie majątkowym, finansowym i dochodach wynika, że sytuacja wnioskodawcy pozwala na przyznanie prawa pomocy w niniejszej sprawie w całości. Skarżący wraz z żoną utrzymują się z dochodu z tytułu renty skarżącego i z pracy jego żony, z których łączne dochody wynoszą około [...] zł miesięcznie. Dochód ten wystarcza jedynie na pokrycie bieżących i podstawowych kosztów utrzymania rodziny. Skarżący z uwagi na stan zdrowia zobowiązany jest ponosić zwiększone wydatki na leki i leczenie. Ograniczone są też jego możliwości zarobkowania.
Skarżący wraz z żoną nie dysponują żadnym majątkiem nieruchomym, czy ruchomym, z którego mógłby czerpać dodatkowe dochody. Skarżący nie ma zatem możliwości poniesienia kosztów sądowych, nawet w części, czy uiszczenia kosztów wynagrodzenia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru. Przyznać zatem należało prawo pomocy w całości poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w całości i ustanowienie adwokata.
Podkreślić należy, że zgodnie z treścią art. 249 p.p.s.a. przyznanie prawa pomocy może być cofnięte w całości lub w części, jeżeli okaże się, że okoliczności, na podstawie których je przyznano, nie istniały lub przestały istnieć.
Na podstawie art. 258 §1 i 2 pkt 7 i art. 246 §1 pkt 1 ustawy prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono, jak w postanowieniu.
/-/ Katarzyna Witkowicz-Grochowska