Uzasadnienie
Postanowieniem z dnia 05 listopada 2009 r. sygn. akt II SA/Po 801/09 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu odrzucił skargę S. F. na wyżej opisaną decyzję Komendanta Wojewódzkiego Państwowej Straży Pożarnej w P. Postanowienie doręczono skarżącemu w dniu 12 listopada 2009 r. (k. 28 akt).
Postanowieniem z dnia 09 grudnia 2009 r. skarżącemu przyznano prawo pomocy w postaci zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowienia radcy prawnego. Pismem, które do akt sprawy wpłynęło w dniu 02 lutego 2010 Okręgowa Izba Radców Prawnych w Poznaniu poinformowała Sąd, iż pełnomocnikiem z urzędu wyznaczony został radca prawny J. K., o czym Sąd zawiadomił wskazanego radcę prawnego pismem doręczonym w dniu 10 lutego 2010 r. Jednocześnie Sąd wezwał wskazanego radcę prawnego do złożenia opłaconego pełnomocnictwa do reprezentowania skarżącego w sprawie oraz poinformował go o doręczeniu skarżącemu w dniu 12 października 2009 r. postanowienia z dnia 05 listopada 2009 r. Ponownej informacji w tym zakresie Sąd udzielił pełnomocnikowi pismem doręczonym w dniu 12 marca 2010 r. w związku ze złożonym do akt pełnomocnictwem oraz pismem opatrzonym datą 01 marca 2010 r.
Wnioskiem zgłoszonym w dniu (...) marca 2010 r. pełnomocnik skarżącego wniósł o uchylenie postanowienia z dnia 13 grudnia 2009 r. o stwierdzeniu prawomocności postanowienia z dnia 05 listopada 2009 r. W uzasadnieniu wniosku pełnomocnik podniósł, iż prawo pomocy w zakresie przyznania pełnomocnika z urzędu zostało skarżącemu przyznane dopiero w dniu 09 grudnia 2009 r., stąd z uwagi na wcześniejsze doręczenie skarżącemu rozstrzygnięcia Sądu, które być może zamierza on zaskarżyć, w czasie rozpatrywania wniosku o przyznanie prawa pomocy nie powinien biec termin do wniesienia skargi kasacyjnej, a Sąd powinien doręczyć odpis tego postanowienia nowo ustanowionemu pełnomocnikowi. Takie działanie nie zamykałoby drogi do wniesienia skargi kasacyjnej w terminie liczonym od tego doręczenia.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje;
Zgodnie z art. 168 §1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm. – dalej ppsa) orzeczenie sądu staje się prawomocne, jeżeli nie przysługuje co do niego środek odwoławczy. Niemożność zaskarżenia orzeczenia w drodze zwyczajnych środków odwoławczych jest następstwem między innymi upływu terminu do wniesienia środka zaskarżenia. W niniejszej sprawie mamy do czynienia z taką właśnie sytuacją, bowiem postanowienie z dnia 5 listopada 2009 r. zostało skarżącemu doręczone w dniu 12 listopada 2009 r. i wbrew stanowisku wyrażonemu w przedmiotowym wniosku od dnia 13 listopada 2009 r. rozpoczął się bieg terminu do wniesienia skargi kasacyjnej. Okoliczność, że po doręczeniu postanowienia z dnia 5 listopada 2009 r. skarżący złożył wniosek o przyznanie prawa pomocy nie powoduje zawieszenia biegu tego terminu. Powyższe nie zamyka skarżącemu drogi do zaskarżenia orzeczenia Sadu, bowiem pełnomocnik ustanowiony w ramach przyznanego prawa pomocy może bowiem wraz ze skargą kasacyjną złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.
W konsekwencji upływu terminu do zaskarżenia postanowienia z dnia 5 listopada 2009 r. postanowienie to uprawomocniło się, co Sąd stwierdził postanowieniem z dnia 08 stycznia 2010 r. (karta nr 64 akt sądowych).
W realiach niniejszej sprawy uznać należy, iż prawomocność postanowienia z dnia 5 listopada 2009 r. może być uchylona na skutek przywrócenia terminu do wniesienia skargi kasacyjnej od tego orzeczenia (por. M. Sychowicz, Z problematyki prawomocności orzeczeń w procesie cywilnym, PS 1996, nr 11-12, s. 52). W rozpatrywanym przypadku z taką sytuacją nie mamy do czynienia, bowiem pełnomocnik skarżącego nie złożył do akt sprawy skargi kasacyjnej wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do wniesienia tego środka zaskarżenia.
W tych okolicznościach na mocy art. 160 ppsa wniosek podlega oddaleniu.
/-/ D. Rzyminiak-Owczarczak