Uzasadnienie
S. S. wniósł skargę na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...], którą organ odwoławczy uchylił w zakresie podstawy prawnej i terminu wykonania obowiązku postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego [...] z dnia [...], a w pozostałej części utrzymał zaskarżone postanowienie w mocy.
W odpowiedzi na zarządzenie Przewodniczącego Wydziału z dnia 11 września 2008 roku, wzywające do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, skarżący pismem z dnia 22 września 2008 roku wniósł zażalenie na to zarządzenie. Pismem z dnia 26 września 2008 roku skarżący złożył wniosek o zawieszenie postępowania sądowego podnosząc, iż przedmiot postępowania przestał istnieć, gdyż w dniu 23 września 2008 roku dzierżawcy [...] "dokonali wymiany zdewastowanego pokrycia ondulinowego części dachu [...] o pow. 18 m2 (pow. całkowita dachu [...] około 390 m2)., która to część dachu [...] bezpośrednio przylega do budynku gospodarczego na działce nr 183."
Pismem z dnia 10 października 2008 roku skarżąc, powołując się na swój wniosek z dnia 26 września 2008 roku o zawieszenie postępowania, cofnął skargę z dnia 25 sierpnia 2008 roku podnosząc, że w dniu 23 września 2008 roku przedmiot toczącego się postępowania przestał istnieć, dodatkowo wyjaśnił w piśmie z dnia 6 listopada 2008 roku, że cofa również zażalenie na żądanie Przewodniczącego w przedmiocie uiszczenia wpisu.
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje
Niniejsze postępowanie jako bezprzedmiotowe należało umorzyć.
Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (dalej p.p.s.a.) sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, gdy skarżący skutecznie cofnął skargę. Niewątpliwie ze zbędnością wydania wyroku mamy do czynienia przede wszystkim wówczas, gdy skarżący zgodnie z postanowieniami art. 60 p.p.s.a. skutecznie cofnął skargę (Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz pod red. T.Wosia, Warszawa 2005, s. 290, 495). Sąd co do zasady jest związany cofnięciem skargi, które oznacza, iż skarżący rezygnuje z realizacji prawa do sądu, w tym wypadku z poddania kontroli sądowej aktu organu administracji. W niniejszej sprawie Sąd nie doszukał się okoliczności wskazujących na niedopuszczalność cofnięcia skargi, oraz zażalenia na żądanie w przedmiocie uiszczenia wpisu sądowego. Wobec tego należało na postawie art. 161 § 1 pkt 1 § 2 p.p.s.a. umorzyć postępowanie sądowe.
W związku z powyższym orzeczono, jak w sentencji postanowienia.
/-/ M. Kwiecińska