Prosto w prawo Skróty klawiszowe⌘KCtrl KPrzejdź do przepisu, ustawy albo sygnatury/Pole pytania albo wyszukiwania na stronie← →Poprzedni i następny artykuł albo strona listyCKopiuj przypis; z zaznaczonym tekstem cytat z przypisemLKopiuj linkFUkryj albo pokaż spis treści ustawyEscZamknij panel, menu albo okno?Lista skrótów Dla profesjonalistyPro
Spis treści i wyszukiwarka

Wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniuz 21 marca 2007 r., sygn. akt II SA/Po 82/07

prawomocnyRozstrzygnięcie: za stronąTekst u wydawcy: CBOSA

Metryka

Sąd
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu
Skład
Sędzia WSA Barbara Drzazga przewodniczący
Sędzia NSA Jolanta Szaniecka
Sędzia WSA Wiesława Batorowicz
Sekretarz sądowy Dobrosława Sobczak protokolant
Rozpoznanie
w Poznaniu na rozprawie w dniu 21 marca 2007 r.
Uczestnicy
przy udziale sprawy ze skargi L. i T.A. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...]r. nr [...] w przedmiocie uzgodnienia warunków zabudowy terenu; I. uchyla zaskarżone postanowienie II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżących kwotę 100 zł (sto złotych) tytułem zwrotu kosztów sądowych III. określa, że zaskarżone postanowienie nie może być wykonane. /-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ J.Szaniecka

Uzasadnienie

Pismem z dnia [...]r. J. K. wniósł o ustalenie warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków wielorodzinnych w obrębie J. na działce nr [...] i [...].

Wydział Urbanistyki i Architektury Urzędu Miasta wniósł do Zarządu Dróg Miejskich o uzgodnienie ustalenia warunków zabudowy dla inwestycji polegającej na budowie zespołu budynków wielorodzinnych w obrębie J. na działce nr [...] i [...].

Dyrektor Zarządu Dróg Miejskich postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] na podstawie art. 60 ust. 1, art. 64 ust. 1 w zw. z art. 53 ust. 4 pkt 9 i 10 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz.U. nr 80, poz. 717 ze zm.) oraz art. 106 § 5 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. kodeks postępowania administracyjnego (Dz.U. z 2000 r. nr 98, poz. 1071 ze zm. - dalej kpa) uzgodnił przedmiotową inwestycję w zakresie obsługi komunikacyjnej z warunkami, iż:

  1. - obsługa komunikacyjna zabudowy planowanej na dz. nr [...] i [...] może odbywać się tylko projektowanym zjazdem z ul. [...],
  2. - nie wyrażono zgody na obsługę komunikacyjną projektowanego zespołu mieszkaniowego poprzez ul. [...] i [...] ze względu na zaniżone parametry techniczne tych ulic,
  3. - projekt budowlany zjazdu z ul. [...] należy uzgodnić z Zarządem Dróg Miejskich przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę budynków,
  4. - warunki obsługi komunikacyjnej na czas budowy zespołu mieszkaniowego należy uzgodnić z Zarządem Dróg Miejskich oddzielnie przed wystąpieniem o pozwolenie na budowę,
  5. - na terenie inwestora należy zapewnić pełne potrzeby parkingowe.

W przewidzianym ustawą terminie zażalenie na postanowienie wnieśli L. i T. A. kwestionując postanowienie w części dotyczącej obsługi komunikacyjnej zabudowy planowanej na dz. nr [...] i [...] tylko projektowanym zjazdem z ul. [...]. Podniesiono, że ul. [...] ma znacznie gorsze parametry niż ul. [...] i [...], dlatego niezrozumiałe jest kierowanie obsługi komunikacyjnej wyłącznie tą ulicą.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze postanowieniem z dnia [...]r. nr [...] utrzymało w mocy zaskarżone postanowienie.

Uzasadniając organ wyjaśnił, że ZDM zaskarżonym postanowieniem wyraził jedynie opinię co do możliwości obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji. Postanowienie to jednak w żaden sposób nie reguluje i nie wpływa na położenie inwestycji na działce. Wszelkie poruszane w zażaleniu kwestie, w tym dotyczące ochrony interesów skarżących rozważane będą szczegółowo przez Prezydenta Miasta na etapie decyzji o warunkach zabudowy i ewentualnego pozwolenia na budowę.

W skardze do sądu administracyjnego L. i T.A. wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i zasądzenie na ich rzecz kosztów postępowania. Podniesiono, iż słuszne spostrzeżenia organu co do parametrów dróg ograniczono wyłącznie do ul. [...] i [...], pomijając analogiczny stan faktyczny na ul. [...].

W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie stwierdzając brak podstaw do zmiany bądź uchylenia zaskarżonego postanowienia

Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje

Skarga okazała się zasadna.

Stosownie do treści art. 80 kpa organ administracji państwowej rozpoznający sprawę winien opierać się na całokształcie materiału dowodowego zebranego w postępowaniu administracyjnym. Na organie ciąży obowiązek dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego sprawy oraz wyczerpującego zebrania i rozpatrzenia materiału dowodowego (art. 7 i art. 77 § 1 kpa).

W złożonym w przewidzianym ustawą terminie zażaleniu skarżący podnieśli konkretne zarzuty. W takiej sytuacji rzeczą organu II instancji było rozważenie wszystkich tych zarzutów.

Tymczasem rozpoznające sprawę Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się precyzyjnie do wszystkich zarzutów, stwierdzając w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia lakonicznie, iż Zarząd Dróg Miejskich wydaje jedynie opinię, co do możliwości obsługi komunikacyjnej planowanej inwestycji. Organ wskazał, że sprawa posadowienia budynków będzie przedmiotem postępowania prowadzonego przez Prezydenta Miasta w sprawie wydania decyzji o warunkach zabudowy i na tym etapie będą rozważane kwestie dotyczące ochrony interesów osób trzecich. Organ wskazał nadto, że ewentualne szkody związane z ruchem pojazdów ul. [...] nie mogą być przedmiotem postępowania uzgodnieniowego.

Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie odniosło się natomiast do głównego zarzutu skarżących, którzy kwestionowali brak właściwych parametrów technicznych ulicy [...]. Zdaniem skarżących ulica [...] podobnie jak ul. [...] i ul. [...], nie spełnia wymogów przewidzianych dla dróg publicznych w rozporządzeniu Ministra Transportu i Gospodarki Morskiej z dnia 2 marca 1999 r. w sprawie warunków technicznych, jakim powinny odpowiadać drogi publiczne i ich usytuowanie (Dz.U. Nr 43, poz. 430).

Zadaniem organu II instancji było tymczasem wnikliwe rozpatrzenie tego zarzutu i ustosunkowanie się do niego w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia. Taki stosunek organu II instancji do zarzutów podniesionych w zażaleniu jest niezgodny z obowiązkiem ustalenia prawdy materialnej oraz z powinnością organu administracji państwowej praworządnego działania, wynikającą z art. 7 kpa. Zaniechanie przez organ odniesienia się do wszystkich zarzutów skutkuje wadliwością zaskarżonego postanowienia.

Wobec powyższego, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. "a" i "c" oraz art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji wyroku.

Stosownie do art. 152 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł, iż zaskarżone postanowienie nie może być wykonane.

/-/ W.Batorowicz /-/ B.Drzazga /-/ J.Szaniecka

MK

Treść dosłownie; przetworzyliśmy: podział na sekcje, układ według wzoru orzeczenia (metryka, punkty sentencji, nagłówki ze zdań sądu), linki do przepisów, wyróżnienia i zakrycie numerów PESEL, dowodów, paszportów i rachunków, których anonimizacja u wydawcy nie objęła.